فروغ آفتاب صفحه 97

خداوند در دو موضع قرآن از علی علیه السلام تقدیر نموده است:

اول آنجا که می فرماید: «و سیجزی اللّه الشاکرین».

و دیگر آنجا که می فرماید: «وَ سَنَجْزی الشّاکِرین.»(1)(2)

در پرتو آیه «ثَوابا مِن عِنْدِاللّه ِ...»(3) اصبغ بن نباته می گوید: شنیدم که علی علیه السلام گفت: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم دستم را گرفت و فرمود: «برادرم علی جان! تو ثواب و پاداش در این آیه هستی، و «ابرار» شیعیان تو هستند.»(4)

در پرتو آیه «فَاُولئِکَ مَعَ الَّذینَ اَنْعَمَ اللّه ُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیّین وَالصِّدِّیقین...»(5) اصبغ بن نباته می گوید: ابن عباس این آیه را تلاوت کرد و گفت: مقصود از «من النّبیّین» محمد صلی الله علیه و آله وسلم و از «وَ مِن الصّدّیقین» علی بن ابیطالب علیه السلام است...)(6)

در پرتو آیه «اَلْیَومَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ...»(7) ابوسعید خدری می گوید: هنگامی که این آیه نازل شد، پیامبر خدا تکبیر گفت و فرمود: «اکمال دین و تمامیّت نعمت خدا و خشنودی او، به رسالت

1- 1 _ آل عمران/ 145.
2- 2 _ شواهد التنزیل، ج1، ص136.
3- 3 _ آل عمران/ 195.
4- 4 _ شواهد التنزیل، ج1، ص138.
5- 5 _ نساء/ 69.
6- 6 _ شواهد التنزیل، ج1، ص154.
7- 7 _ مائده/ 3.