فروغ آفتاب صفحه 98

من و ولایت علی بعد از من تحقّق یافت.»(1)

در پرتو آیه «اِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّه ُ وَ رسُولُهُ وَالَّذینَ آمَنُوا الَّذینَ یُقیمُونَ الصّلوهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکوهَ وَ هُمْ راکِعُون»(2) انس روایت کند: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم برای ادای نماز ظهر به مسجد رفت و مشاهده کرد که علی علیه السلام در حال رکوع و سجود است. در این حال فقیری از مردم یاری خواست، خواهش شخص فقیر، قلب امیرالمؤمنین علیه السلام را پریشان کرد. لذا با دست راست اشاره کرد به پشت سرش؛ فقیر نزدیک شد و انگشتر را از انگشت آن حضرت بیرون آورد. پس خداوند آیه ای از قرآن را نازل کرد. علی علیه السلام به منزل رفت، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم قاصد فرستاد و او را احضار کرد و پرسید: «امروز چه عمل ارزشمندی بین تو و خدایت انجام گرفته است؟» علی علیه السلام داستان را تعریف کرد. آنگاه حضرت فرمود: «هنیئا لکَ؛» گوارایت باد ای اباالحسن (مقام ولایه الهی)، همانا خداوند نازل کرد در شأن تو آیه «انّما ولیّکم...»را.(3)

در پرتو آیه «یا اَیُّهَا الَّرسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَیکَ مِنْ رَبِّکْ...»(4) عبداللّه بن ابی اوفی می گوید: شنیدم که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله وسلم روز غدیر

1- 1 _ شواهد التنزیل، ج1، ص 158.
2- 2 _ مائده/ 55.
3- 3 _ شواهد التنزیل، ج1، ص166 و 167.
4- 4 _ مائده/ 67.