اشک مهتاب: شرح خطبه حضرت زهرا سلام الله علیها در مسجد صفحه 78

و ننگ ابدی بر آن زده شده است. این شتر شما را آسوده نخواهد گذاشت مگر زمانی که شما را به آتش جهنّم بیندازد، همان آتشی که هر لحظه برافروخته می شود و دل و جان را می سوزاند، ما بر سختی ها صبر می کنیم زیرا می دانیم خدا بر همه چیز آگاه است و ظلم ها و ستم ها را می بیند، ستمکاران به زودی خواهند فهمید که سرنوشت آنان چگونه است و چه عذابی در انتظارشان است. من دختر پیامبری هستم که شما را از عذاب خدا ترساند، هر کاری که می خواهید انجام بدهید، بدانید که خدا هم قدرت خود را به کار خواهد گرفت، من به شما وعده عذاب دادم، در انتظار آن عذاب سخت باشید که خدا هم منتظر شماست تا شما را به عذابی سخت گرفتار سازد».

* * *

(وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَب یَنْقَلِبُونَ)

چقدر این آیه برایم آشناست! (آیه 227 سوره شعرا).

وقتی در کودکی به مجلس عزاداری می رفتم، سخنرانی که بالای منبر بود، سخنش را با همین آیه تمام می کرد، در آن زمان رسم چنین بود.

اکنون که خطبه تو را با دقّت بررسی کردم فهمیدم که تو سخنرانی خود را با این آیه و آیه دیگری به پایان می بری، چقدر خوب است که این رسم ادامه پیدا کند، هر کس در هر کجا و هر زمان برای شیعیان سخنرانی می کند و از مصیبت های شما یاد می کند این آیه را پایان سخن خویش قرار بدهد، این رسمی است که تو پایه گذار آن بودی و باید تا روز قیامت ادامه پیدا کند.