شهد سخن 12: سبک زندگی فاطمی (نمونه فیش سخنرانی ویژه ایام فاطمیه علیها السلام) صفحه 101

1. عفّت در اندیشه و بنیان های فکری

هر رویداد و مسئله شایسته یا ناشایستی می تواند موضوع تفکّر قرار گیرد. بی شک، اندیشه ورزی در راستای سامان یابی، بازتابی نیکو خواهد داشت و اندیشیدن در مجال های ناروا پیامدهای نامطلوبی را به بار خواهد آورد. عفّت در اندیشه یعنی حفاظت فکر از عرصه های ناهنجار و آلوده. حضرت علی علیه السلام می فرمود: «مَنْ کَثُرَ فِکْرُهُ فی المَعاصِی دَعَتْهُ إلَیْها(1)؛ کسی که بسیار درباره گناهان بیندیشد، بزهکاری ها او را به خویش فرا می خوانند.»

حضرت عیسی علیه السلام به حواریون فرمود: «إنَّ موسی أمَرَکُمْ أنْ لاتَزْنوا وَ أنَا آمُرُکم أنْ لاتُحَدِّثوا أنْفُسَکُم بِالزِّنا فَضْلاً عَنْ أنْ تَزنوا(2)؛ بی شک، موسی به شما فرمان داد که زنا نکنید و من فرمان می دهم که با خویش در اندیشه و پندارِ زنا نباشید، چه برسد به این که زنا کنید.»

2. عفّت در گفتار

اشاره

گفتار انسان چگونه باید باشد؟ اگر با این سؤال به سراغ قرآن برویم با جوابهای مواجه خواهیم شد: گفتار «کریم»(3) «لیِّن»(4) «معروف»(5) «بلیغ»(6) «حسن»(7) «احسن»(8) «سدید»(9). مجموعه ی اوصاف، فرهنگ گفتمان بین فردی و بین جوامع را به خوبی شکل می دهد. با توجه به تعریف ارائه شده از عفاف باید گفت کلامی که حاوی اوصاف فوق باشد سخنی عفیف و سخنی که زنگ و بوی گناه و بی حیایی و پرده دری باشد سخنی غیر عفیف خواهد بود.