شهد سخن 12: سبک زندگی فاطمی (نمونه فیش سخنرانی ویژه ایام فاطمیه علیها السلام) صفحه 145

اگر آنکه محمد صلی الله علیه واله می گوید، حقیقت دارد، سنگی از آسمان بر سر ما بفرست یا ما را به عذابی دردناک مبتلا کن. او هنوز به شتر خود نرسیده بود که سنگی از آسمان، بر سرش فرود آمد و در دم کشته شد.(1)

قرآن هم این گونه به این قضیه اشاره می کند: «سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ، لِّلْکَافِرینَ لَیْسَ لَهُ دَافِعٌ، مِّنَ اللَّهِ ذِی الْمَعَارِجِ؛ سوال کننده ای از عذاب واقع شده ای پرسید، که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارنده ای نیست. از جانب خدا که صاحب آسمان هاست.»

بعد از اینکه عذاب الهی رسید و سنگی از آسمان فرود آمد و او به درک واصل شد، در این زمان حضرت زهرا علیها السلام نگاهی معناداری به امیرالمؤمنین علیه السلام کردند و جمله ای فرمودند که با تأمل در آن بیش از پیش ما می توانیم به نقش بصیرت آفرین حضرت واقف شویم.

حضرت زهرا علیها السلام به امیر المومنین علیه السلام فرمودند: «اَتَظُنُّ یَا اَبَا الْحَسَن! اَنَّ هَذَا الرَّجُلَ وَحْدَهُ؟ ای ابو الحسن! آیا گمان می کنی [در مخالفت با غدیر] این مرد تنهاست؟ وَاللهِ مَا هُوَ اِلَّا طَلِیعَهَ قَوْمٍ لَا یَلْبِثُونَ اَنْ یَکْشِفُوا عَنْ وُجُوهِهِمْ اَقْنِعَتَهَا عِنْدَمَا تَلُوحُ لَهُمْ الْفُرْصَه؛ سوگند به خدا! او پیشگام قومی است که هنوز نقاب چهره شان فرو نیفتاده است، و آنگاه که فرصت به دست آورند، مخالفت خود را آشکار خواهند ساخت.»(2)