شهد سخن 12: سبک زندگی فاطمی (نمونه فیش سخنرانی ویژه ایام فاطمیه علیها السلام) صفحه 76

من روز قیامت چهار دسته را شفاعت می کنم، هرچند با گناه اهل دنیا به صحرای محشر حاضر شوند: آن که اولاد مرا یاری کند. آن که از اموالش به اولاد تنگدستم کمک کند. کسی که با زبان و قلب، آنان را دوست بدارد و آن که تلاش کند در انجام حوائج و نیازهای افرادی از ذریه ام که تبعید شده و یا رانده شده اند»(1)

امام صادق علیه السلام فرمود: «هرگاه روز قیامت شود منادی فریاد می زند که ای گروه مردمان! خاموش باشید که همانا محمد صلی الله علیه واله سخن می گوید. مردم خاموش می شوند؛ پیامبر حرکت می کند و می فرماید: ای گروه مردمان! هر کس برای او در پیش من دستی و منّتی و نیکی هست باید حرکت کند تا جبران کنم. می گویند چه دست و چه منّت و چه نیکی است برای ما بلکه تمام این ها برای خدا و رسولش بر تمام مردمان است. می فرماید: هر کس یکی از فرزندان مرا پناه داده، نیکی به او کرده، او را از برهنگی پوشیده، او را گرسنه بوده، سیر کرده باید حرکت کند تا جبران کنم. پس بلند می شوند مردمی که این کردار را انجام داده اند. پس ندا از پیشگاه خدای جلّ و علا می رسد که ای محمد! حبیب من! پاداش آنان را به تو واگذار کردم در هر کجای بهشت که می خواهید

آنان را جای ده. پس پیامبر اکرم صلی الله علیه واله ایشان را در منزلتی نزدیک به خودش جای می دهد. در آن جایی که از دیدار پیامبر و خاندانش صلی الله علیه واله محجوب نمی مانند»(2)

امام رضا علیه السلام نیز فرمودند: «نگریستن به فرزندان ما عبادت است، راوی پرسید: نگاه به امامانی که از نسل شمایند یا نگاه به نسل