- بانوان گرامی ! 1
- اشاره 8
- توضیح 34
- اشاره 36
- 1 - نجات از آتش دوزخ 36
- فاطمه 36
- 2 - ناشناخته بودن آن بانو 38
- 3 - امتیاز آن بزرگوار از دیگران 38
- 4 - جدایی از ناپسندها 39
- صدّیقه 40
- مبارکه 43
- طاهره 43
- راضیه 44
- زکیّه 44
- مرضیه 45
- مُحدَّثه 46
- زهرا 47
- بتول 49
- حوراء إنسیّه 51
- اُمّ ابیها 52
- اُمّ الفضائل 54
- اُمّ العلوم 54
- اشاره 55
- خواستگاران 56
- اشاره 95
- 1 - سوره «هل أتی» 100
- 2 - سوره قدر 102
- 3 - سوره کوثر 104
- اعجاز سوره کوثر 111
- اشاره 111
- 4 - آیه مباهله 112
- 5 - آیه تطهیر 115
- اشاره 119
- حدیث کساء معروف 119
- 6 - آیه نور 121
- 7 - آیه الکبری 123
- 8 - بحرین (دو دریا) 125
- 9 - آیه مودّت 127
- اشاره 193
- جانشینی حضرت علی علیه السلام 194
- توضیح 202
- 1 - نو پا بودن اسلام 202
- 2 - کمبود یاران 202
- قسمت اول 219
- قسمت دوم 227
- قسمت اول 257
- قسمت دوم 265
- قسمت سوم 270
- گفتار عالمان اهل سنت 276
- اشاره 286
- اشاره 372
- 1 - دعای نور 376
- 4 - دعا 377
- 3 - نماز استغاثه حضرت بتول علیها السلام 377
- 5 - صلوات 378
1- 44. در کتاب قاموس، می نویسد: بیست نفر به نام فاطمه در زمان اصحاب رسول خدا صلی الله علیه وآله بوده اند؛ و این بیست نفر، غیر از فاطمه های نُه گانه هستند که از جمله آنها فاطمه مادر خدیجه کبرا و فاطمه بنت اسد و فاطمه دختر زبیر و فاطمه دختر حضرت حمزه بوده اند. فاطمه زهرا علیها السلام نیز نخستین زنی است که در اسلام به این نام مفتخر شد. ریاحین الشریعه، ج 1، ص 41.
2- 45. برخی می گویند: تنها علمای اهل سنت بیش از چهل حدیث از سلمان، ابن عباس و دیگر راویان از رسول خدا صلی الله علیه وآله نقل کرده اند. ر.ک: احقاق الحق، ج 10.
3- 46. علل الشرایع، ج 1 ص 179، ح 5؛ بحارالأنوار، ج 43، ص 14، ح 10 و 14.
امام هادی از پدران بزرگوارش علیهم السلام نقل می کند که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:
«إِنَّما سُمِّیَتْ اِبْنَتِی فاطِمَهَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَطَمَها وَ فَطَمَ مَنْ أَحَبَّها مِنَ النَّارِ.»(1)
«دخترم به این دلیل فاطمه نامیده شد که خدای بزرگ، او و دوستدارانش را از آتش دوزخ در امان داشت.»
از امام باقر علیه السلام روایت شده است که:
«حضرت فاطمه علیها السلام بر درِ دوزخ توقف خواهد نمود. روز قیامت میان چشمان هر کس نوشته می شود که کافر است یا مؤمن. آن گاه به دوستدار فاطمه به دلیل گناهانش امر می شود که داخل دوزخ گردد. هنگامی که حضرت فاطمه علیها السلام میان دو چشم وی را می خواند که از دوستان است، می گوید:
خدای من! سالار من! مرا فاطمه نامیدی و وعده دادی که به وسیله من هر کس مرا و ذریه ام را دوست دارد، از آتش نجات دهی. بار خدایا! وعده تو حق است و تویی که وعده هایت تخلف نمی پذیرد.
خدای بزرگ می فرماید: ای فاطمه! راست می گویی، من تو را بدین نام نامگذاری کردم. دوستانت و دوستان ذریه ات را به خاطر تو از آتش دوزخ نجات می دهم. وعده من حق است و خلف وعده نخواهم کرد. بدین منظور دستور دادم او را به دوزخ ببرند که تو او را شفاعت نمایی و من شفاعت تو را بپذیرم تا مقام و منزلتی که نزد من داری برای ملائکه و پیامبران و اهل محشر معلوم گردد. اکنون دست هر کس را که میان دو