- بانوان گرامی ! 1
- اشاره 8
- توضیح 34
- فاطمه 36
- 1 - نجات از آتش دوزخ 36
- اشاره 36
- 3 - امتیاز آن بزرگوار از دیگران 38
- 2 - ناشناخته بودن آن بانو 38
- 4 - جدایی از ناپسندها 39
- صدّیقه 40
- مبارکه 43
- طاهره 43
- راضیه 44
- زکیّه 44
- مرضیه 45
- مُحدَّثه 46
- زهرا 47
- بتول 49
- حوراء إنسیّه 51
- اُمّ ابیها 52
- اُمّ الفضائل 54
- اُمّ العلوم 54
- اشاره 55
- خواستگاران 56
- اشاره 95
- 1 - سوره «هل أتی» 100
- 2 - سوره قدر 102
- 3 - سوره کوثر 104
- اعجاز سوره کوثر 111
- اشاره 111
- 4 - آیه مباهله 112
- 5 - آیه تطهیر 115
- اشاره 119
- حدیث کساء معروف 119
- 6 - آیه نور 121
- 7 - آیه الکبری 123
- 8 - بحرین (دو دریا) 125
- 9 - آیه مودّت 127
- اشاره 193
- جانشینی حضرت علی علیه السلام 194
- 1 - نو پا بودن اسلام 202
- توضیح 202
- 2 - کمبود یاران 202
- قسمت اول 219
- قسمت دوم 227
- قسمت اول 257
- قسمت دوم 265
- قسمت سوم 270
- گفتار عالمان اهل سنت 276
- اشاره 286
- اشاره 372
- 1 - دعای نور 376
- 4 - دعا 377
- 3 - نماز استغاثه حضرت بتول علیها السلام 377
- 5 - صلوات 378
1- 543. بیت الاحزان، ص 102.
2- 544. کافی، ج 8 {روضه}، ص 109، ح 87؛ بحارالأنوار، ج 62، ص 102.
3- 545. بیت الاحزان، ص 100.
به حضورش آمد. در حالی که سن مبارکش از چهار سال کمتر بود. چون وارد شد، دستش را بر زمین زد و سرش را به آسمان بلند نموده، در فکر فرو رفت.
امام رضا علیه السلام به او فرمودند:
«بِنَفْسِی أَنْتَ لِمَ طالَ فِکْرُکَ؟»
«جانم به فدایت! چرا در اندیشه ای عمیق و طولانی فرو رفته ای؟»
پاسخ داد: به خاطر رویدادها و ناگواری هایی که بر مادرم فاطمه علیها السلام وارد آوردند. سوگند به خدا، آن دو نفری را که بر مادرم ستم روا داشتند، از گور بیرون می آورم و با آتش می سوزانم و خاکسترشان را در دریا پراکنده می نمایم.
امام رضا علیه السلام فرزندنش را فرا خواند و بین دو چشم مبارکش را بوسه باران کرده، فرمودند:
«بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی، أَنْتَ لَها»
«پدر و مادرم به فدایت! تو شایسته پیشوایی و مقام امامتی.»(1)