مام فضیلت ها: زندگانی فضایل شهادت حضرت فاطمه زهرا علیها السلام صفحه 52

1- 86. نهایه، ج 1، ص 95؛ منتهی الارب، ج 1، ص 52؛ لسان العرب، ج 11، ص 43؛ تاج العروس، ج 7، ص 220؛ اعلام النساء، ج 3، ص 1217 ط دمشق {ج 4، ص 127}.

2- 87. بحارالأنوار، ج 43، ص 4، ح 2، و ص 6، ح 5، و ص 7، ح 8، و ص 18، ح 17؛ عوالم، ج 1، ص 43 - 34. و از اهل سنت: ذخائر العقبی، ص 26؛ ینابیع الموده، ص 194، ب 56؛ لسان المیزان، ج 5، ص 160؛ تاریخ بغداد، ج 5، ص 293 و ج 12، ص 328. احقاق الحق، ج 10، ص 9 و 10، به نقل از وسیله المآل، ص 78، و الروض الفائق، ص 214.

3- 88. امالی صدوق، ص 113، م 24، ضمن ح 2؛ بحارالأنوار، ج 43، ص 172.

امام صادق از پدران بزرگوارش علیهم السلام روایت می کند که رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند:

«خداوند نور فاطمه را پیش از آفرینش زمین و آسمان آفرید. برخی گفتند: ای پیامبر! پس فاطمه از سنخ انسان ها نیست؟ فرمودند:

فاطمه «حوراء انسیّه» است. گفتند: چگونه وی حوراء انسیه است؟

در پاسخ فرمودند: خدای بزرگ، پیش از آفرینش حضرت آدم، در عالم ارواح، فاطمه را از نور خویش آفرید. هنگامی که آدم را آفرید، وی را به او نشان داد...

هنگامی که خداوند اراده کرد فاطمه را از صلب من خارج کند، آن نور را در سیب بهشتی قرار داد و جبرئیل آن سیب را نزد من آورد...

و عرض کرد: ای محمد! این تحفه ای است که خداوند بزرگ آن را از بهشت برای تو فرستاده است. من آن را گرفتم و بر سینه نهادم.

جبرئیل عرض کرد: ای محمد! خدای با عظمت می فرماید که این سیب را بخور. هنگامی که تکه ای از آن را کندم، نوری از آن ساطع گردید که به فزع افتادم. جبرئیل عرض کرد: چرا آن را نمی خوری؟ بخور و نترس؛ زیرا آنچه دیدی، نور بانویی است که در آسمان «منصوره» و در زمین «فاطمه» نامیده می شود...» (1)

اُمّ ابیها

اُمّ ابیها (2)از کنیه های حضرت فاطمه علیها السلام که شیعه و سنی روایت کرده اند، و به معنای