اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 169

است بر این که منظور از آن در آیه حفظ نیز «قرآن» است و هیچ دلیلی برای آن احتمال خلاف ظاهر وجود ندارد (1).

امام خمینی (رحمه الله)

از نگاه امام خمینی (رحمه الله) (م 1368 ه-. ش.) در «قرآن» هیچ کاهش یا افزایشی صورت نگرفته و روایات موجود در این زمینه غیر قابل استنادند و تنها چیزی که از برخی روایات صحیح می توان دریافت، تحریف در تأویل و تفسیر «قرآن» است:

هر کسی که از اهتمام مسلمانان به جمع آوری «قرآن» و حفظ و ضبط قرائت و کتابت آن باخبر باشد، به سستی و بطلان پندار تحریف پی می برد و اخباری که اهل تحریف به آن تمسّک جسته اند، یا چنان ضعیف است که نمی توان بدان استدلال نمود و یا اخباری جعلی بوده که نشانه های جعل از سر و روی آن می بارد و یا مفهوم آن به قدری بیگانه و دور از واقعیت است که نمی توان به آن اعتنا کرد. در این میان، پاره ای اخبار صحیح نیز به این مطلب اشاره دارد که تحریف، در تأویل و تفسیر «قرآن» رخ داده، نه در الفاظ و عبارات آن.

خلاصه نظر ما این است که کتاب عزیز (قرآن) همان است که در دسترس همگان و در یک مجلد قرار دارد و هیچ گونه افزایش و کاهشی بدان راه نیافته و اختلاف قرائت ها مسئله تازه ای است که از اختلاف قاریان در اجتهاداتشان منشأ گرفته و ربطی به وحی الهی، که روح الامین بر قلب مبارک سید المرسلین (صلی الله علیه و آله) نازل کرده، ندارد (2).

امام خمینی درباره «حجیت ظواهر قرآن»، در برابر کسانی که پنداشته اند آیات «قرآن» فاقد ظهور هستند چرا که دچار تحریف گردیده و تحریف، موجب اجمال و گنگی مطالب آن شده است، سخن گسترده تر و شدید اللحنی دارد وی در پاسخ این گروه می فرماید: «این ادّعا ممنوع و باطل است; زیرا «قرآن» هرگز تحریف نشده و این عقیده محققان و صاحب نظران اسلام؛ اعم از شیعه و سنی است» (3).

1- (1) . البیان، سید ابوالقاسم خوئی، ص226.
2- (2) . تهذیب الاصول، تقریر علامه سبحانی، ج2، ص165.
3- (3) . ر. ک: صیانه القرآن من التحریف، محمدهادی معرفت، ص76.