اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 200

و نیز فرموده اند:

«وَ کُلُّ حَدِیث لا یَوَافِقُ کِتَابَ اللَّهِ فَهُوَ زُخْرُفٌ (1); هر حدیثی که موافق با کتاب خدا نباشد، باطل است».

«مَا لَمْ یُوَافِقُ مِنَ الْحَدِیثِ الْقُرْآنَ فَهُوَ زُخْرُفٌ» (2). در همین زمینه روایت دیگری نیز از [امام] علی (علیه السلام) در بحارالانوار (3) وارد شده است. نتیجه آن که «قرآن کریم» کتابی برحق و اصیل بوده، دیگران نمی توانند همانند آن را جعل نمایند; درحالی که جعل سخنان شبیه سخنان و احادیث معصومین (علیهم السلام) امکان پذیر است. ازاین رو، میزان و ترازوی سنجش حق از باطل، «قرآن کریم» است. پس تمامی روایاتی که به نحوی از تحریف قرآن سخن گفته اند، اگر قابل تأویل نباشد - براساس روایاتی که بیان شد - باطل و مجعول بوده، هیچ گونه ارزش و اعتباری نخواهند داشت. به سخن دیگر، می توان گفت که روایات عرض بر کتاب الله از دو جهت بر سلامت «قرآن» از تحریف دلالت دارند:

نخست این که می باید معیار و مقیاسی که برای تشخیص صحیح از سقیم وضع می شود، از سلامت کامل برخوردار باشد; ولی اگر خود معیار در معرض شک و تردید باشد، نمی تواند مقیاس تشخیص حق و باطل قرار گیرد.

دوم این که اگر ما روایات حاکی از تحریف «قرآن» را به «قرآن» عرضه کنیم، مغایر با خود کتاب الله خواهد بود; زیرا آیه «ذکر» می گوید: إِنّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنّا لَهُ لَحافِظُونَ 4 و آیه «نفی باطل» می گوید: لا یَأْتِیهِ الْباطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ 5 .

ممکن است گفته شود که روایات عرض بر «قرآن»، از سوی پیامبر (صلی الله علیه و آله) عنوان شده؛ حال آن که تحریف، پس از رحلت آن حضرت صورت پذیرفته است؛ در پاسخ می گوییم:

1- (1) . وسائل الشیعه، حرّ عاملی، ج18، باب 9 از ابواب صفات قاضی، حدیث 14.
2- (2) . همان، حدیث 12.
3- (3) . بحارالانوار، ج2، ص227.