اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 222

روایات مزبور، اخبار واحد بوده و نمی توان به آن احتجاج نمود و ادّعای تواتر آنها، سخنی نادرست و بی دلیل است؛ چرا که هیچ یک از این اخبار در کتب اربعه نیامده است. از آن مهم تر، بسیاری از رویدادهای گذشته برای امت اسلام رخ نداده و ممکن نیست رخ دهند.

در صدق تشابه، همین کافی است که این امّت نیز حدود و محتوای «قرآن» را رها کرده اند؛ هرچند حروف و الفاظ آن را کاملاً حفظ نمودند; چنان که در نامه ی امام باقر (علیه السلام) به «سعد الخیر» آمده است. پس می توان گفت حوادثی که در این امّت رخ می دهد، صرفاً از "بعضی جهات"، مانند رویدادهای پیشین است (1).

ذکر این نکته لازم است که منظور ایشان از «بعضی جهات»، اصول و پایه های زندگی است که در برخورد با مشکلات حیات و نیل به کامیابی ها از فطرت و سرشت آدمی سرچشمه می گیرد. (2)

چکیده

1. محدث نوری می نویسد: «آیات فراوان قرآن، اخبار متواتر و... همگی گواهی می دهند که کتاب های «عهدین»، بی تردید دچار تحریف شده اند».

2. استاد معرفت در پاسخ سخن فوق می گوید: «به نظر ما، در «قرآن» مطلبی نیست که بر وقوع تحریف اصطلاحی در تورات و انجیل (تبدیل متن کتاب یا افزایش و کاهش آن) دلالت کند; بلکه چنان که «قرآن» می گوید، عهدین دچار تحریف معنوی شده اند».

3. شیوه اهل کتاب این بوده که کتاب هایشان را تجزیه می کردند؛ بخش هایی را آشکار نموده، بخش های دیگر را پنهان می ساختند.

4. یهودیان، برخی از کلمات را با لهجه تحریف شده ادا می کردند تا مفهوم اصلی خود را از دست بدهند. آنان همین روش ناپسند را در هنگام سلام دادن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به کار می گرفتند تا به آن حضرت توهین کنند.