اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 226

در «قرآن» نیافتیم. در نتیجه، دیگران را گمراه ساختند". سنگسار کردن در کتاب خدا، حق و کیفر زناکار محصن است؛ البته اگر بینه علیه او اقامه گردد یا باردار باشد و یا خودش نسبت به عمل زنا اذعان نماید» (1).

هم چنین در «موطّأ مالک» آمده است: «عمر زمان بازگشت از حج گفت: "چنان چه مردم به من اتّهام دستبرد به قرآن نمی زدند، بی گمان این آیه را می نوشتم: «و الشیخ و الشیخه اذا زنیا فارجموهما البته... (2); هرگاه پیرمرد و پیرزن زنا کنند؛ البته آن دو را سنگسار نمایید».

نقد

هنگامی که در دوران ابوبکر، برای نخستین بار «قرآن» را جمع و تدوین می کردند، عمر آیه ادّعایی «رجم» را ارائه کرد و هیچ کس از او نپذیرفت; زید بن ثابت نیز از او خواست که دو شاهد برای مدعای خود ارائه کند؛ لیکن عمربن خطاب شاهدی در این ادّعا نیافت (3). او در عین حال از این تخیل دست برنداشت و در هر فرصتی آن را تکرار می کرد تا آن که در اواخر عمرش آشکارا آن را اعلام نمود. البته این احتمال وجود دارد که عمر، حکم سنگسار کردن زانی را از پیامبر (صلی الله علیه و آله) - به صورت حدیث - شنیده؛ ولی گمان کرده که آیه قرآن است.

2. آیه رغبت (اعراض)

اشاره

عمربن خطّاب ادّعا نموده است که یکی از عباراتی که در میان آیات «قرآن» تلاوت می کردیم، این عبارت بود: «أن لا ترغبوا عن آبائکم فإنه کفر بکم أن ترغبوا عن آبائکم; از پدرانتان روی گردان نشوید؛ زیرا که این کار کفر به خودتان است که از پدرانتان اعراض نمایید». نسخه بدل آن چنین روایت شده است: «ان کفرا بکم أن ترغبوا عن آبائکم (4); این

1- (1) . صحیح بخاری، ج8، ص208 - 211; صحیح مسلم، ج4، ص167 و ج5، ص116.
2- (2) . فتح الباری بشرح البخاری، ج12، ص127; تفسیر ابن کثیر، ج3، ص5261.
3- (3) . الاتقان، جلال الدین سیوطی، ج1، ص58.
4- (4) . صحیح بخاری، ج8، ص208 - 211؛ صحیح مسلم، ج4، ص167.