اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 261

بیعت نکردند؛ به آنان فرمود: «ای قوم! اگر از بیعت با من خودداری کنید، دست کم، خویشاوندی خود را با من مراعات نمایید، مبادا عرب های دیگر ازمن پشتیبانی کنند و شما نکرده باشید»; آن گاه سه وجه دیگر بیان داشته است: الف) درخواست دوستی و مودّت با اهل بیتش; ب) درخواست تقرّب و نزدیک شدن به خداوند; ج) درخواست صله ارحام (یعنی نسبت به رحم یک دیگر مودّت داشته باشید». سپس طبری برای ترجیح وجه اختیاری خود بر این سه وجه می افزاید: «دلیل بر صحت اختیار رأی سابق، موضع «فی» در آیه است: اَلْمَوَدَّهَ فِی الْقُرْبی ; زیرا اگر وجه نخست از وجوه سه گانه مراد بود، باید بدون «فی» آورده شود: موده القربی و اگر وجه دوم بود باید «الموده بالقربی» گفته شود و اگر وجه سوم بود، باید «موده ذی القربی» گفته شود» (1).

این تفسیر و موضع گیری، دور از واقعیت است; زیرا چگونه ممکن است پیامبر از قوم مشرک و معاند خود درخواست یاری نموده آن را اجر رسالت خود - که نپذیرفته اند - بیان کند؟ سخنی بسیار شگفت انگیز است! آنان رسالت او را قبول ندارند و او را تکذیب نموده اند؟ آن گاه پیامبر (صلی الله علیه و آله) به آنان می فرماید: «اجر رسالت مرا در خویشاوندی خود نگاه دارید و از من حمایت نمایید». پیامبر (صلی الله علیه و آله) می داند که سرسخت ترین دشمنان وی از میان همان قریش بوده و هرگز خرد و حکمت او اجازه نمی دهد که در برابر دشمن سر خم کند و از آنان حمایت بطلبد.

زمخشری می نویسد: «منظور از «فی القربی» این است که اقربین و اهل بیت (علیهم السلام) پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در جایگاه مودّت و محبت خود قرار دهید و آن را دوست بدارید; زیرا آنان در جایگاه مودّت من هستند» (2).

ابن مخلوف ثعالبی در آیه ولایت: إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاهَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاهَ وَ هُمْ راکِعُونَ 3 ; سرپرست و ولی شما تنها خداست و