اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 262

پیامبر او و آنان که ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز را برپا می دارند و در حال رکوع زکات می دهند - که درباره خاتم بخشی مولی - امیرالمؤمنین (علیه السلام) - نازل شده است و فضیلتی والا به شمار می آید - خواسته است آن را بپوشاند. او می نویسد: «این آیه عمومیت دارد; هر نمازگزار و زکات دهنده ای را شامل می شود; آری، موقع نزول، مصادف با نماز علی (علیه السلام) و خاتم بخشی او بود، نه آن که درباره او نازل شده باشد» (1).

خلاصه این که در «قرآن»، آیات فراوانی وجود دارد که با تأمّل و دقت کامل روشن می گردد که درباره فضایل اهل بیت رسالت (علیهم السلام) نازل شده است; ولی متأسّفانه عصبیت، چشم حق بین گروهی را فروبسته و حقایق برای آنان آشکار نشده است.

امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «اگر قرآن، آن گونه که خدا خواسته و نازل کرده، تلاوت شود و مورد تدبّر قرار گیرد، هر آینه ما را با نشانه های ارائه شده اش خواهید یافت» (2).

این ها نمونه هایی از روایات شیعه بود که دستاویز قائلین «تحریف» قرار گرفته است؛ حال آن که روشن شد که هیچ گونه ربطی به مسئلهْ تحریف ندارد.

چکیده

1. روایاتی که در کتاب فصل الخطاب گردآوری شده، 1122 روایت است که 815 روایت آن از منابع غیر معتبر نقل شده و 107 روایت آن مربوط به باب قرائات است که ربطی به تحریف ندارد. دویست روایت باقی مانده نیز غالباً درباره مسائل دیگر بوده و بی ارتباط با موضوع تحریف است.

2. روایاتی که بنابه ظاهر بر تحریف دلالت دارند، به پنج دسته تقسیم می شوند:

الف) روایات تفسیری: گاهی امام (علیه السلام) در خلال تلاوت آیه، به منظور تبیین و شرح آن، اندک تفسیری فرموده که امثال نوری، این گونه تفسیرهای ضمن تلاوت را جزء «قرآن» فرض کرده، از آن تحریف فهمیده اند.

ب) روایات مربوط به تحریف معنوی: در برخی روایات که در آنها واژه «تحریف»