اعجاز قرآن و مصونیت از تحریف صفحه 37

بنابراین، «قرآن» از نظر آن حضرت، از آن لحاظ که پدیده ای وحیانی است، کتاب نور، هدایت و عدالت است; لذا برگزیده، ممتاز و معجزه بوده، ارائه ی مثل آن برای کسی ممکن نیست.

امام باقر (علیه السلام)

امام پنجم از جمله نشانه های اعجاز «قرآن» را برخورداری آن از همه مطالب گران سنگ و بی بدیل دانسته، در این زمینه فرموده است:

«اِنَّ اللَّهَ لَمْ یَدَعْ شَیْئاً تَحْتَاجُ الَیْهِ الأمَّهُ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَهِ، الاّ أَنْزَلَهُ فَی کِتَابِهِ وَبَیَّنَهُ لِرَسُولِهِ وَجَعَلَ لِکُلِّ شَیء حَدّا وَجَعَلَ عَلَیْهِ دَلیلا یَدُلُّ عَلَیْهِ (1); خداوند از هیچ امری که مورد نیاز امت تا روز قیامت بوده است، فروگذار ننموده است; مگر آن که آن را در کتابش بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرو فرستاده و برای او بیان داشته است. خداوند برای هر چیزی حدّی [و راهنمایی] قرار داده که بر [آن] دلالت نماید...».

امام صادق (علیه السلام)

آن حضرت یکی از وجوه اعجاز «قرآن» را جامعیت و کامل بودن آن از نظر متن و محتوا دانسته، بیان می دارد که خداوند در «قرآن»، تمام علوم و مطالب لازم و مورد نیاز بشر را بیان نموده است:

«اِنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ فِی الْقُرْآنِ تِبْیَانَ کُلِّ شَیء حَتَّی وَاللَّهِ مَا تَرَکَ شَیْئَاً یَحْتَاجُ الْعِبَادُ إِلَیْهِ إِلاّ بَیَّنَهُ لِلنَّاسِ، حَتَّی لا یَسْتَطِیعَ عَبْدٌ یَقُولُ: لَوْ کَانَ هذَا نَزَلَ فِی الْقُرْآنِ، إِلاّ وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّه فِیهِ (2); خداوند در «قرآن» هر امری را بیان کرده و سوگند به خدا که او از هیچ مطلبی که مورد نیاز بندگان بوده است، فرو گذار نکرده است؛ مگر آن که آن را بیان داشته؛ به گونه ای که بنده نمی تواند بگوید: کاش در این موضوع هم خدا سخن می گفت; زیرا خداوند در هر موضوعی [که برای هدایت بشر به سوی کمال لازم است] سخن گفته است».