آئینه عفاف صفحه 187

1- 68. ای فاطمه اگر بخاطرت می گذشت که حسین تشنه کام در کنار فرات بر روی خاک جان داده است.

2- 69. بر کنار او می ایستادی و بر چهره می زدی و سرشک بر گونه ها روان می ساختی.

3- 70. فاطمه! ای دختر بهترین آدمیان برخیز و بر ستارگان آسمان که بر پهنه ی بیابان افتادند نوحه کن!.

4- 71. می بینم که حق آنان میان دیگران قسمت می شود، و دست ایشان از مالشان تهی است.

5- 72. خانه های پیغمبر خدا ویران است و فرزندان زیاد ساکن منزلگاههای آبادان.

و آل رسول الله تدمی نحورهم

و آل زیاد آمنوا السربات... (1) .

خروج امام لا محاله خارج

یقوم علی اسم الله و البرکات (2) .

یمیز فینا کل حق و باطل

و یجزی علی النعماء و النقمات (3) .

فیا نفس طیبی ثم یا نفس ابشری

فغیر بعید کل ما هو آت (4) .