آئینه عفاف صفحه 255

طفلت حسن، با آنکه خود با بیقراری

غوغای غم، از آه آتشناک می کرد

هر دم به رخسار حسینت بوسه می زد

پیوسته اشک زینبت را پاک می کرد

زهرا، در آن شب حجم اندوه علی را

غیر از خدا دیگر چه کس ادراک می کرد

زهرا، تو خود دیدی علی را وقت دفنت

دریای چشم او ز خون کولاک می کرد

زهرا، تو خود دیدی که «صاعد» بندبندش

در این مصیبت گریه همچون تاک می کرد

درج کمال

کیست وجودش ز بعد خالق اکبر

فوق وجود و ز حد وصف فراتر؟

کیست که باشد وجود ذیل وجودش

هست عرض هر چه هست و اوست چو جوهر؟