آئینه عفاف صفحه 264

1- 135. اشارتست به آیه ی 72 از سوره حجر: «سوگند به جان تو که آنان در مستی خود سرگردانند».

چو یکتا بود بی همتا، نبد گر احمدش والد

مجرد بود چون داور، نبد گر حیدرش همسر

بود شایسته بالله، این چنین دخت از چنین والد

بود زیبنده الحق، این چنین زن را چنان شوهر

اگر مریم ز فرزندی تفاخر داشت در عالم

از این دریای عصمت شد درخشان یازده گوهر

کهین جاروکش کویش، اگر نوح و اگر عیسی

کهین خدامه ی بارش، اگر مریم اگر هاجر

رواق قدر او را کاخ کیهان اولین پله

ثنای ذات او را کل قرآن آخرین دفتر

به جز احمد دو عالم گر نبی، از جملگی اعلم

به جز حیدر دو دنیا گر علی، از جملگی بهتر

همان زهرا که خواندش مصطفی صدیقه کبری

پس از مرگ پدر افسرد از کج گردی اختر

ندارد شرح این ماتم تمامی تا به کی «طائی»

کنی آزرده در این غم بنان و خامه و دفتر