آئینه عفاف صفحه 267

خوشه بر از خرمن عفاف تو «ساره»

روزه خور خوان عصمت تو «صفورا»

بود معما اگر که خلقت انسان

ذات جمیل تو کرد حل معما

مادر حوائی و سلاله ی آدم

قبله گه آدمی و زاده ی حوا

از دو جهان جز نبی تو از همه اعلم

از دو سرا جز علی تو از همه اعلا

از چو خدیجه سزاست همچو تو دختر

از چو پیمبر رواست همچو تو زهرا

آری آری ز بحر خیزد گوهر

باری باری ز نخل روید خرما

ذات جمیل تو بار نخل رسالت

چهر منیر تو مهر عالم معنی

خاک سرای تو تاج تارک یوسف

گرد رواق تو کحل چشم زلیخا

نطق تو الهام بخش موسی عمران

طبع تو آرام بخش روح مسیحا