آئینه عفاف صفحه 476

هم در تعب ز فرط تطاول به حق خویش

هم در غضب ز مکر و خیانت به همسر است

پهلوی او شکست و بینداخت یک جنین

روزی که دید خصم کمین کرده بر درست

از او گرفت ملک فدک را به دشمنی

آن خود سری که جای علی میر و سرور است

هر چند بعد مرگ پیمبر به امر او

آن کس که جانشین و وصی بود حیدر است

با آنکه گفته بود پیمبر هزار بار

او پاره ی تن من و محبوب داور است

یار من است آنکه بود یار فاطمه

یار خداست آنکه مرا یار و یاور است

هر کس که خصم او است بود خصم جان من

بدخواه من عدوی خدای توانگر است

پس هر که دوستی کند و دشمنی به او

از سوی حق سزا و جزایش مقرر است

اینهاست آنچه گفت پیمبر به وصف او

باور کند اگر چه کسی دیر باور است

با اینهمه چو رفت پیمبر از این جهان

دوران کینه توزی و بدخواهی و شر است