آئینه عفاف صفحه 528

فیاض لاهیجانی

نهال گلشن عصمت

چنان به صحن چمن شد نسیم روح افزا

که دم ز معجز عیسی زند نسیم صبا

رطوبتی است چمن را چنان ز سبزه و گل

که گر بیفشریش آب می چکد ز هوا

ز بس هوا طرب انگیز شد به صحن چمن

ز ذوق غنچه نمی گنجد اندرون قبا

چنانکه نامیه را فیض عام شد شاید

که آرزو به مطالب رسد به نشو و نما

به نشو سبزه زمان گر نمو کند شاید

که بی میانجی امروز دی شود فردا