رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 114

نوشته تا مواردی را که به نظرش مغشوش یا دروغ است از سیره‌ی آنان بپیراید. [116] .

منشأ ایراد به کتاب سلیم

منشأ ایراد به کتاب سلیم دو چیز است:

اول: گفته‌ی محمد بن ابی‌بکر به پدرش هنگام مرگ او:

در کتاب سلیم آمده: سلیم با عبدالرحمان بن غنم ملاقات کرد. او گفته معاذ بن جبل و سالم غلام ابوحذیفه و ابوعبیده به هنگام مرگشان را به او گفت. آنان گفته بودند که به هنگام مرگ، رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و علی علیه‌السلام را دیده‌اند که هر دو، آنان را به جهنم بشارت داده‌اند. سپس سلیم با محمد بن ابی‌بکر ملاقات کرد. گفته ابوبکر به هنگام مرگ پدرش همین سخن را از او شنیده است و گفتگوی خود با پدرش را با تمام جزئیات برای سلیم شرح داد. این گفته‌ها مطالب بسیار ارزشمندی است که از یک کودک دو یا سه ساله انتظار نمی‌رود بلکه نیاز به آگاهی کامل و معرفت و تدبیر دارد.

سپس به سلیم گفت که نزد امیرالمؤمنین علیه‌السلام رفته و آنچه از پدرش شنیده و آنچه عبداللَّه بن عمر از پدر خودش شنیده، همه را به آنان حضرت گفته و حضرت به او فرموده: آنچه این پنج نفر- معاذ بن جبل، سالم، ابوعبیده، و ابوبکر- گفته‌اند را کسی برایم نقل کرده که از تو و پسرعمو راستگوتر است. منظور حضرت، رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله است که قبل از رحلت یا بعد از آن در خواب، این سخنان را به او گفته است. یا شاید منظور امام، فرشته‌ای باشد که با ائمه علیهم‌السلام سخن می‌گوید.

پس شهادت محمد بن ابی‌بکر در مصر، سلیم با امیرالمؤمنین ملاقات کرد و از آن حضرت درباره‌ی گفته‌های محمد بن ابی‌بکر پرسید. حضرت فرمود: «محمد رحمه‌اللَّه راست گفته است. او شهید و زنده است و روزی می‌خورد». سپس امام علیه‌السلام در