رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 122

سرآغاز

کسانی هستند که تلاش دارند در هر آنچه بر زهرا علیهاالسلام گذشته جز تهدید به آتش زدن خانه او و غصب فدک، ایجاد شک نمایند. حتی از شدّت همین تهدید کاسته، آن را یک تهدید صوری می‌دانند یا این ادعا که: «کسانی که خلیفه‌ی دوم برای تهاجم به خانه‌ی زهرا علیهاالسلام آورد، دلهایشان مالامال از محبت زهرا علیهاالسلام بود، حال چگونه می‌توانیم تصور کنیم که به او هجوم آورند». او می‌گوید: «مردم به زهرا علیهاالسلام احترام می‌گذاشتند و او را گرامی می‌داشتند. لذا اقدام به کاری بر ضدّ او، کار سهل و آسانی نبود». یعنی: تهدید به آتش کشیدن خانه‌اش صوری بود نه جدّی. وی می‌افزاید: «سرکرده‌ی مهاجمان، زهرا علیهاالسلام را استثنا کرد و از دایره‌ی تهدید بیرون برد». چه کلمه‌ی «و إنْ» را که او در پاسخ کسی که گفت: «فاطمه در خانه است» بر زبان راند، چنین تفسیر کرده:

«منظور از «وَ إنْ» این است که ما به فاطمه کاری نداریم بلکه برای دستگیری و بازداشت علی آمده‌ایم». سپس به آنچه در فصل پیش آوردیم و در فصلهای دیگر خواهیم آورد، استشهاد کرده است.

آنچه در این فصل می‌خواهیم بدان اشاره کنیم، این است که گفته‌های برخی از بزرگان مذهب و پرچمداران علم و دانش را مؤید گفته‌های خود می‌داند. وی در این باره به دیدگاه چند تن از بزرگان شیعه استشهاد کرده است:

1- شیخ مفید رحمه‌اللَّه.
2- آیةاللَّه شیخ محمد حسین کاشف‌الغطاء رحمه‌اللَّه.
3- آیةاللَّه سید عبدالحسین شرف‌الدین رحمه‌اللَّه.