رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 137

این عبارت «می‌خواستند... آتش زنند» نیز می‌رساند که آنان از این جهت تلاش کردند و مثلاً هیزم آوردند. خصوصاً جمله‌ای که حضرت درباره‌ی ابوبکر فرمود که «از اقدام جلوگیری و به آن اعتراض نکرد». یعنی: آنان را از اقدام برای آتش زدن خانه بازنداشت. بنابراین مسأله فقط تهدید زبانی نبوده است. مؤید این مطلب واژه‌ی «ارادوا: می‌خواستند» است و الّا می‌فرمود: «هددوا: تهدید کردند».

این روایت همچنین تصریح دارد خانه‌ای که مورد هجوم قرار دادند، در داخل مسجد و در مقابل منبر رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله قرار داشت. جایی که ابوبکر پس از بازگشت از سقیفه بالای آن نشسته بود و یارانش مردم را برای بیعت با او مجبور می‌کردند. پس در مقابل چشمان او ماجرای خانه‌ی فاطمه علیهاالسلام اتّفاق افتاد و او نه آنان را از این اقدام وقیحانه بازداشت و نه به کارشان اعتراض کرد.

واضح است که قبر رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله در خانه‌ی فاطمه علیهاالسلام بود نه در خانه‌ی عایشه- چنانکه در جای خود تحقیق کرده‌ایم [162] - آنان نه حرمت قبر آن حضرت را مراعات کردند، نه حرمت مسجد، نه حرمت خانه زهرا، و نه حرمت شخص زهرا علیهاالسلام را.

د: مفید رحمه‌اللَّه در کتاب الجمل می‌گوید:

«هنگامی که عده‌ای از بنی‌هاشم و دیگران در گریز از ابوبکر و اظهار مخالفت با او در خانه‌ی فاطمه علیهاالسلام جمع شدند، عمر بن خطاب، قنفذ را فرستاد و گفت: آنان را از خانه بیرون کن. اگر بیرون نرفتند، هیزمها را در کنار در جمع کن و به آنان اعلام نما که اگر برای بیعت بیرون نیایند، خانه را بر رویشان آتش خواهم زد.

سپس خودش با گروهی از جمله مغیرة بن شعبه ثقفی، و سالم غلام ابوحذیفه، به راه افتادند تا به در خانه‌ی علی علیه‌السلام رسیدند. عمر ندا داد: فاطمه دختر رسول خدا! کسانی را که به خانه‌ات پناهنده شده‌اند بیرون کن تا بیعت کنند و در