رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 153

ج: دختران رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله را در کربلا تازیانه زدند. آنگاه که کینه‌های سیاه، چشم دشمنان را کور کرد و از اندیشه در عواقب آن، از ننگ دنیا و خشم خدای جبار در دنیا و آخرت بازشان داشت.

شواهد تاریخی فراوانی در دست هست که تأکید می‌کند: هرگاه انگیزه‌ای قویتر از انگیزه‌ی دفع عار یافته‌اند، از ارتکاب هرگونه جنایت و پذیرش این عار پروایی نداشته‌اند. از این شواهد به ذکر موارد زیر بسنده می‌کنیم:

1- یکی از آنان، دخترش را زنده به گور می‌کرد که مبادا از غذای او بخورد، در حالی که خداوند متعال می‌فرماید: «و اذا المؤودة سئلت، بأی ذنب قتلت). [171] .
2- همین گوینده بیان کرده که ابن‌زیاد (لع) بر آن شد که خانم زینب را بزند، چه آن بانو سخنانی خطاب به عبیداللَّه گفت که حمیّت او را برانگیخت. عمرو بن حریث دخالت کرد و با این سخن مانع او شد که: او زن است و زن را به واسطه‌ی گفته‌هایش مؤاخذه نمی‌کنند. [172] .
3- استدلال‌کننده به کلام کاشف‌الغطاء گفته است: زینب و دیگر دختران خاندان وحی با تازیانه مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. [173] .

در این باره به کتابها، تألیفات و خطبه‌هایش مراجعه کنید.

4- سمیه مادر عمار در مکه زیر شکنجه‌های فرعون قریش، ابوجهل (لع) جان داد و نخستین شهید زن در اسلام شد. [174] .
5- شخص عمر، کنیز یکی از بنی‌موئل را شکنجه کرد. آنقدر او را زد تا اینکه