کتابخانه بالقرآن

رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 230

صفحه 230

بنابراین اگر نبود تبلیغ امامت در روز غدیر، و صلح امام حسن علیه‌السلام و شهادت امام حسین علیه‌السلام، و بدون شگفتی: این موضعگیری زهرا علیهاالسلام که به موجب آن مورد اذیت و آزار، و کتک و سقط جنین، قرار گرفت؛ از اسلام جز مظاهر و اسامی، و اشکال و آداب و مراسم توخالی، چیزی باقی نبود.

شاهد و مثال

در اینجا دو شاهد در زمینه‌ی مسئولیت پیغمبر و امام در ایمن‌سازی امت از اینکه طعمه‌ی تزویر قرار گیرد، بیان می‌کنیم:

1- پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله به رغم آنکه در مناسبتها و مواضع فراوان خصوصاً در غدیرخم که از مردم برای علی علیه‌السلام بیعت گرفت. بر امامت تأکید کرده بود در بستر مرگ از آنان کاغذ و دوات خواست تا چیزی بر ایشان بنویسد که هرگز پس از او گمراه نشوند. اراده پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله این بود که امت را از دچار شدن به تزویر تبلیغاتی دشمنان ایمن سازد تا کسی نگوید که پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله از نظرش برگشت و شرایط جدیدی بوجود آمده که باید علی علیه‌السلام از این امر دور شود. این اقدام پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله از آنچه در دل برخی از آنان نهفته بود، پرده برداشت، آنگاه که در بیخ گوش پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله گفته شد: پیغمبر هذیان می‌گوید، یا چیز دیگری شبیه این. دیگر مجالی بری این تعلیل باقی نماند که صحابه پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله پرهیزگاران مخلصی هستند که ضمن رعایت احترام او در جهت تنفیذ و اجرای فرامین و جلب رضایت او تلاش می‌کنند. چه گفته‌ی آنان که پیغمبر هذیان می‌گوید، میزان جسارت آنان بر ساحت مقدس رسول اکرم صلی اللَّه علیه و آله را بر ملا ساخت. حال که مطامع و مصالح دنیوی، آنان را به این جسارت وامی‌دارد تا با بزرگترین پیغمبر خدا با این شیوه گستاخانه برخورد کنند، آیا در راه تحقق اهداف خود از زدن زنان، و نابود ساختن حقیقت، پروا خواهند کرد؟!
2- حسین علیه‌السلام زنان و کودکان را با خود به کربلا برد تا حاکمان جنایتکار مدعی نشوند که دزدان، حسین را کشتند یا در صحرا گم شد و از تشنگی مرد چنانکه برای راهنمایان مسلم بن عقیل پیش آمد؛ یا درندگان او را دریده‌اند و مانند این..