کتابخانه بالقرآن

رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 240

صفحه 240

که به ما نرسیده است، یا مردم درست روایت نکرده‌اند. ما با وجود چنین احتمالی به خود جرأت نمی‌دهیم که آن را قاطعانه رد کنیم. چنانکه از کلام برخی اینگونه فهمیده می‌شود.

مهم این است که ما نمی‌توانیم تصور کنیم که زهرا علیهاالسلام به این شیوه‌ی شخصی دنیاگرایانه اندیشیده باشد. در حالی که رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله به جای یک خادم، تسبیحی به او یاد داد که تا روز قیامت به صورت تشریع جاودانه ماند و به نام خود او: تسبیح زهرا علیهاالسلام معروف شد.

خشونت خطاب در این کلام می‌رساند که او علی علیه‌السلام را در همه‌ی مواقف و مواضع مصیب نمی‌دانست. در حالی که زهرا علیهاالسلام بهتر از همه‌ی مردم می‌داند که علی علیه‌السلام با حق است و حق با او، هر جا که بچرخد، با او می‌چرخد، و اگر علی علیه‌السلام جز این عمل می‌کرد، نشانه‌های دین از بین می‌رفت.

حال که این حقیقت برای همه‌ی پژوهشگران تاریخ اسلام روشن است، یک سؤال مطرح می‌شود: چگونه ما پس از هزار و چهارصد سال این مطلب را می‌فهمیم اما زهرا آن زن معصوم عالم و سرور زنان عالم که قله‌ی شعور دینی، عقیدتی، اجتماعی، و سیاسی بود، نتوانست آن را بفهمد؟!

موضع زهرا علیهاالسلام در زندگی و پس از وفات او برای همگان بیانگر علم فراوان، و درستی و ژرفای اندیشه و دقت زیاد در تصرفات و مواضع مؤثر او است.

خلاصه امر اینکه:

1- زهرا علیهاالسلام نه زدن خود را یک مسأله شخصی می‌داند و نه مسأله فدک را؛ و نه پاسخ او به مهاجمان از پشت در یک کار شخصی، بلکه دفاع از امامت و خلافت بود که مهاجمان در پی غصب آن بودند ولی زهرا علیهاالسلام می‌کوشید از تحقق این غصب جلوگیری نماید و سپس از تبعات منفی آن خلاصی و رهایی یابد.
2- اقدام به ارتکاب این جنایت در حقّ زهرا علیهاالسلام و بیان آن جمله بی‌ادبانه درباره‌ی پیغمبر در بستر بیماری که پیغمبر هذیان می‌گوید، و انجام کارهای دیگر به منظور دست یافتن به خطیرترین و حساس‌ترین موقعیت و منصب که بیشترین ارتباط را با همه‌ی جهان اسلام دارد، و می‌رساند که مرتکب چنین اعمالی شایستگی و لیاقت مقامی را که در پی آن است، ندارد و به ما می‌فهماند که او نه الگوی برتر و حاکم اسلامی است و نه مواقف و تصرفات او انعکاس دیدگاه اسلامی دقیق در همه مسائل.