رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 285

محذوری در سر راه خود ندید؛ شرایط سیاسی می‌طلبید که به آنچه نزد اهل کتاب است، مراجعه کنند. لذا فاطمه علیهاالسلام را از گریه منع کردند. چنانکه پیش از این درباره سخن گفتیم.

این ممنوعیت موافق تمایلات و انگیزه‌های دینی و سیاسی به یک اندازه بود. آنچه دلالت دارد که این عقیده از اهل کتاب گرفته شده عبارت زیر در تورات است:

«ای پسر! شهوت چشمانت را با یک ضربه از خودت بگیر، نه نوحه کن و نه گریه، و نه اشکت را فروریز، آهسته آه بکش و برای مردگان، مجلس سوگواری برگزار مکن». [338] .

در اینجا به سخنی از امام شرف‌الدین رحمه‌اللَّه اشاره می‌کنیم که گفت:

«در اینجا توجه خردمندان را به تحقیق درباره‌ی سبب دور ساختن زهرا علیهاالسلام از شهر آنگاه که برای پدرش صلی اللَّه علیه و آله نوحه‌سرایی می‌کرد و رفتن او با دو فرزندش و گروهی از زنان به بقیع جلب می‌کنیم. آنان در بقیع زیر درختچه‌ای در فراق رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله نوحه‌سرایی می‌کردند. چون آن درختچه را قطع کردند، علی علیه‌السلام برای فاطمه علیهاالسلام خانه‌ای در بقیع ساخت که برای نوحه‌سرایی در آن مأوا می‌گرفت. این خانه همان بیت‌الاحزان خوانده می‌شود. این خانه مزار همه‌ی نسلهای امت بود». [339] .

می‌گویم: احتمال قوی آن است که حدیث: «مرده را به خاطر گریه خانواده‌اش در رثای او، عذاب می‌کنند». تحریف حدیثی باشد که از عایشه در مورد زن یهودی آوردیم. علت این کار را، همانگونه که پوشیده نیست، انگیزه‌های