رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 376

هنگامی فرد مخالف مسلمانان و خارق اجماع آنان است که مقرر و ثابت شده باشد و این وقتی است که امیرالمؤمنین علیه‌السلام و دیگر پناهندگان به خانه زهرا علیهاالسلام که از بیعت خودداری کرده‌اند، داخل در این اجماع باشند نه خارج از آن.

مگر کدام اجماع با مخالفت امیرالمؤمنین علیه‌السلام به تنهایی، صحیح است تا چه رسد که دیگران هم در این باره با او بیعت کنند؟! هرکس چنین سخنی بگوید، خواه جبایی و دیگران، عداوت و عصبیت او روشن می‌شود. زیرا داستان آتش زدن خانه پیش از بیعت علی علیه‌السلام همراهان وی در خانه‌ی زهرا علیهاالسلام، بود. در حالی که اینان مدعی‌اند اجماع پس از بیعت مانعان آن منعقد شده است. پس روشن شد که آنچه ما تکذیب کردیم، منکر است». [452] .

شیخ طوسی در جای دیگر می‌گوید:

«بلاذری از مدائنی از مسلمة بن محارب، از سلیمان تمیمی، از ابی‌عون روایت کرده که ابوبکر به منظور بیعت، به دنبال علی علیه‌السلام فرستاد. اما علی علیه‌السلام بیعت نکرد. عمر شعله‌ی آتشی در دست داشت. فاطمه علیهاالسلام دم در با او برخورد کرد، گفت: پسر خطاب! تو را می‌بینم که می‌خواهی در خانه‌ام را به رویم آتش بزنی؟! گفت: بلی، [453] و این بهترین کار برای تقویت دین پدرت می‌باشد. پس علی علیه‌السلام آمد و