رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 387

مؤید مطلب سخن ابوبکر به هنگام مرگ است که گفت: ای کاش خانه‌ی فاطمه را رها می‌کردم و آن را نمی‌گشودم». [473] .

می‌گوییم: اصرار بزرگان علما و استوانه‌های مذهب- آن چنانکه از آنان نقل کردیم- بر استدلال در علم کلام علیه خصم به این مسأله و بیان آن همچون مسلّمات قطعی و عدم توانایی مخالفان در رهایی و خلاصی از آن، آشکارا دلالت دارد که انکار و یا تشکیک برخی در این مسأله، غیر قابل قبول و بلکه نامعقول است. خصوصاً با وجود این بخش بزرگ از متون و روایات و تواتر احادیث معصومین که هرگونه عذری را برطرف و هر نوع تعلیل و توجیهی را باطل می‌کند.

زین الدین بیاضی عاملی (متوفای 877 ق)

علّامه فقیه، و متکلم خبیر شیخ زین‌الدین بیاضی می‌گوید:

«و از جمله روایت بلاذری و مشهور در میان شیعه است که فاطمه علیهاالسلام در میان در چنان فشرد که محسن را سقط کرد. در حالی که همگان می‌دانستند، پدرش فرموده: فاطمه پاره‌ی تن من است، هر که او را اذیت کند، مرا اذیت کرده است». [474] .

«گفته‌اند: عایشه دختر محمّد نبود اما هنگامی که شترش پی شد، مسلمانان به احترام شوهرش به غیرت آمدند، سرها و دستها در اطرافش بلند شد. کارها ناشایستی که در قبال فاطمه انجام دادند به مراتب از پی شدن شتر عایشه سخت‌تر بود، پس چرا مسلمانان