رنج‌های زهرا علیهاالسلام صفحه 494

هیزمی که پسر خطاب دستور داد جمع کردند و دور تا دور خانه فاطمه که علی و یارانش در آن بودند، چید تا ابزار قانع کردن یا ابزار از پا انداختن آنان باشد. این مرد، پرخاش‌کنان و خشمگین و برافروخته به سوی خانه علی روان شد. یاران و همراهانش او را پشتگرمی می‌دادند، به خانه یورش بردند یا نزدیک بود که یورش ببرند که ناگهان سیمایی چون سیمای رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله از در نمایان شد با دریایی از حزن و اندوه و کوله‌باری از درد و رنج، از چشمانش دانه‌های مروارید اشک روان و بر جبینش چروکهای خشم جوشان و قهر انقلابی نمایان. زهرا رو به مرقد مطهر پدرش، آهی از دل برآورد و از این غایب حاضر کمک خواست که: پدر! یا رسول‌اللَّه! پس از تو پسر خطاب و پور ابی‌قحافه چه کشیدیم! کلمات زهرا جز دلهای مالامال از حزن و اندوه به جای نگذاشت.

گفتم: اجازه می‌دهی که این گفته‌ی برخی از مردم را از تو روایت کنم که: فاطمه را چنان ترساندند که محسن را سقط کرد؟!

گفت: نه، نه صحّت این را از من روایت کن و نه بطلان آن را. من در این موضوع متوقف هستم. چه از نظر من اخبار در این باره متعارض است». [777] .