روشنی مهتاب : اثبات شهادت حضرت فاطمه سلام‌الله‌علیها صفحه 2

سلام بر سؤل‌های بزرگ !

در جستجوی من هستی، از چند نفر سراغ می‌گیری، کوچه به کوچه می‌آیی تا به خانه‌ام می‌رسی، دیر وقت است، لحظه‌ای تردید می‌کنی که درِ خانه را بزنی یا نه، سرانجام دستت را بر روی زنگ می‌فشاری.

به سوی تو می‌آیم، درِ خانه به رویت باز می‌کنم، بعد از سلام و احوال‌پرسی، خودت را معرّفی می‌کنی، دانشجویی هستی که در جستجوی جواب آمده‌ای.

تو را به داخل خانه دعوت می‌کنم، تو می‌گویی: شرمنده‌ام که این وقت شب مزاحم شده‌ام، شاید شما می‌خواستید استراحت کنید.

نگاهی به تو می‌کنم و این‌چنین پاسخ می‌دهم: کدام نویسنده را دیدی که شب استراحت کند؟ شب، بهار نوشتن است!

می‌روم و برای تو چای می‌آورم و درست روبروی تو می‌نشینم، از تو می‌خواهم تا سؤل خود را بپرسی، شاید بتوانم کمکی به تو بکنم.

کیف خود را باز می‌کنی و چند صفحه را از آن بیرون می‌آوری و می‌گویی: ــ هر چه هست در این نوشته‌ها است! این‌ها مرا بیچاره کردند!

ــ مگر در این کاغذها چه نوشته شده است؟

ــ این سخنان آقای بَسطامی است، آیا خبر دارید او چه گفته است؟

ــ نه. من او را نمی‌شناسم، دفعه اوّلی است که اسم او را می‌شنوم.