فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 131

أَخَذَ الْکِتابَ فَخَرِقَه …

عمر با لگد به حضرت زهرا علیها السلام جسارت کرد در حالی که او به فرزندش محسن باردار بود و محسن را سقط کرد، آنگاه با سیلی به صورت حضرت فاطمه علیها السلام زد گویا من (امام صادق) می بینم که در اثر آن سیلی، گوشواره در گوش مادرم شکسته است، پس عمر نامه را گرفت و پاره کرد.

پس از هفتاد و پنج روز بیماری، بر اثر آن ضربت به شهادت رسید. و در هنگام احتضار به حضرت علی علیه السلام وصیت نمود که: یا علی تو را به حق رسول اللَّه صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم قسم می دهم که ابوبکر و عمر در تشییع جنازه من حاضر نشوند و بر بدن من نماز نخوانند.

به این علت حضرت علی علیه السلام بدن فاطمه علیها السلام را شبانه دفن نمود و صبح، هنگامی که ابوبکر و عمر فهمیدند، اعتراض کردند، ولی حضرت علی علیه السلام فرمودند: این سفارش خود فاطمه علیها السلام بود.

عمر گفت: به خدا قسم نبش قبر می کنم تا بر آن نماز بخوانم حضرت علی علیه السلام فرمود: به خدا قسم تا من زنده ام و ذوالفقار در دستانم می باشد تو چنین کاری را نمی توانی انجام بدهی و تو بر این مطلب آگاهی!.

آنگاه ابوبکر گفت: برگردیم او به فاطمه علیها السلام سزاوارتر از ماست و مردم نیز برگشتند. (1)

البته این مضمون در روایات مختلف و در کتب شیعه و سنی ذکر شده است. و ما به ذکر بعضی از منابع اکتفا می کنیم:

بحارالأنوار، جلد 26، صفحه 192، جلد 29 در صفحات 128، 134، 157، 192

عوالم العلوم فاطمه الزهراء، جلد 2 در صفحات 647، 650، 651 و 752،

الغدیر، جلد 7، صفحه 195

احتجاج، جلد 1، صفحه 92

کامل بهائی، جلد 1، صفحه 309

اختصاص، صفحه 185

فَدَک و العوالی، 279 تا 282.