فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 155

1- 233. در بعضی از نسخ «فَمُحَمَّدٌ» و در برخی آمده «مُحَمَّدٌ» آمده است.

مُغْتَبِطَهٌ بِهِ اَشْیاعُهُ، قائِدٌ اِلَی الرِّضْوانِ اتِّباعُهُ، مُؤَدٍّ اِلَی النَّجاهِ إسْماعُهُ (1)، بِهِ تُنالُ حُجَجُ اللَّهِ الْمُنَوَّرَهُ وَ عَزائِمُهُ الْمُفَسَّرَهُ وَ مَحارِمُهُ الْمُحَذَّرَهُ وَ بَیِّناتُهُ الْجالِیَهُ وَ بَراهِینُهُ الْکافِیَهُ. وَ فَضائِلُهُ الْمَنْدُوبَهُ وَ رُخَصُهُ المَوْهُوبَهُ وَ شَرایِعُهُ الْمَکْتُوبَهُ

شما ای بندگان خدا! مخاطبان و مسؤولان مستقیم امر و نهی الهی و حاملان دین و وحی او امینهای خداوند بر خویشتن رسانندگان دین خدا به دیگر امتها هستید. حقی از خداوند بر گردن شماست، خداوند را در بین شما عهد و قراری است که در نزد شما گذارده، و بازمانده ای است که بر شما به خلافت و نیابت خود بر گزیده است و آن کتاب ناطق الهی و قرآن راستین، نور درخشان و چراغ تابناک است، دیدگاههایش مُستَدَلّ و روشن، اسرارش آشکار (در نزد اهل آن) و ظواهرش درخشان است. پیروانش مورد غبطه دیگران و پیروی اش راهبر به سوی بهشت برین، و تلاوت آن موجب رهایی است. به وسیله آن به حجتهای روشن الهی می توان دست یافت و دستورات واضح، حرامهایی که از آن بر حذر شده اید، دلایل روشن، براهین کافی، فضیلتهای مستحبی، امور جایز که موهبتی است (از سوی خداوند بر شما)، و نیز قوانین مکتوب خداوندی از طریق آن قرآن حاصل می شود.

7. فلسفه احکام الهی

فَجَعَلَ اللَّهُ الْایمانَ تَطهیراً لَکُمْ مِنَ الشِّرکِ، وَ الصَّلاهَ تَنزِیهاً لَکُمْ عَنِ الْکِبْرِ، و الزَّکاهَ تَزْکِیَهً لِلنَّفسِ وَ نَماءً فِی الرِّزْقِ، وَ الصِّیامَ تَثْبِیتاً لِلاِْخْلاصِ، وَ الْحَجَّ تَشْییداً لِلدِّینِ، وَ الْعَدْلَ تَنْسِیقاً لِلْقُلُوبِ وَ طاعَتَنا نِظاماً لِلْمِلَّهِ وَ اِمامَتَنا اَماناً مِنَ الْفُرْقَهِ وَ الْجِهادَ عِزّاً لِلاِْسْلامِ. وَ الصَّبْرَ مَعُونَهً عَلَی اسْتِیجابِ الاَْجْرِ وَ الاَْمْرَ بِالْمَعْرُوفِ مَصْلَحَهً لِلْعامَّهِ وَ بِرَّ الْوالِدَینِ وِقایَهً مِنَ السَّخَطِ وَ صِلَهَ الاَْرحامِ مَنْماهً لِلْعَدَدِ وَ الْقِصاصَ حِصْناً لِلدِّماءِ، وَ الوَفاءَ