فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 165

1- 252. قسمت أوّل اقتباس از سوره مبارکه انعام آیه 67 و قسمت اخیر اقتباس از سوره مبارکه هود آیه 39 می باشد.

وَهْیُهُ وَاسْتَنْهَرَ فَتْقُهُ وَانْفَتَقَ رَتْقُهُ وَ اَظْلَمَتِ الاَْرْضُ لِغَیْبَتِهِ وَ کُسِفَتِ النُّجُومُ لِمُصِیبَتِهِ وَ اَکْدَتِ الآْمالُ وَ خَشَعَتِ الْجِبالُ وَ اُضِیعَ الْحَرِیمُ وَ اُزِیلَتِ الْحُرمَهُ عِنْدَ مَماتِهِ. فَتِلْکَ وَاللَّهِ النَّازِلَهُ الکُبْری، وَ الْمُصِیبَهُ الْعُظْمی لامِثْلُها نازِلَهٌ وَ لا بائقَهٌ عاجِلَهٌ اَعْلَنَ بِها کِتابُ اللَّهِ جَلَّ ثَناؤُهُ فِی اَفْنِیَتِکُمْ فِی مَمْساکُمْ وَ مُصْبَحِکُمْ هِتافاً وَ صُراخاً وَ تِلاوَهً وَ اِلْحاناً وَ لِقَبلِهِ ما حَلَّ بِاَنْبِیاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ حُکْمٌ فَصْلٌ و قَضاءٌ حَتْمٌ: «وَ ما مُحَمَّدٌ اِلّا رسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أفَاِنْ ماتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلی اَعْقابِکُمْ وَ مَنْ یَنْقَلِبْ عَلی عَقِبَیْهِ فَلَنْ یَضُرَّ اللَّهَ شَیْئاً وَ سَیَجْزِی اللَّهُ الشَّاکِرِینَ». (1)

ای گروه جوانمرادان و ای بازوان ملت و یاوران اسلام، این ضعف و سستی در حق من، و این سهل انگاری و خواب آلودگی، نسبت به ستمی که بر من روا شده، برای چیست؟ آیا رسول خدا پدرم نمی فرمود: حرمت هر کس باید در فرزندش حفظ شود. چه زود و با عجله حادثه ای را پدید آوردید و چه با شتاب بیراهه رفتید! و حال آنکه شما توانایی و نیروی کافی در جهت دستیابی به هدف من را دارید آیا می گویند محمّد مُرد؟!! آری مرگ او مصیبتی بزرگ بود که اثر آن همه جا را گرفت و شکافش آشکار گردید، و پیچیدگی آن همه گیر شد، و روی زمین با غیبتش تیره گشت. و ستارگان در مصیبتش گرفته شدند و آرزوها به آخر رسید. و کوهها فروتنی کرد. و حریمها درهم شکست و حرمتها به هنگام مرگش درهم ریخت به خدا سوگند این بلای بزرگ و مصیبت عظیمی است که بلایی همانند آن نیامده و مصیبتی مانند آن نازل نگشته است این کتاب خدای عزوجل در خانه های شماست که در صبح و شام بلند و آهسته و به صورت عادی و یا با لحن مطبوع می خوانید که می گوید: قبل از پیامبر هم حادثه قطعی مرگ بر پیامبران گذشته جاری شده است: «و نیست محمّد جز اینکه پیامبر است و پیش از او پیامبرانی آمده اند (و رفته اند) پس اگر او بمیرد و یا کشته شود شما به گذشته خود (جاهلیت) برمی گردید؟ (و مرتد