فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 210

سرمایه محبت زهراست دین من

من دین خویش را به دو دنیا نمی دهم

گر مهر و ماه را به دو دستم نهد قضا

یک ذره از محبت زهرا نمی دهم

* * *

تا صاحب فَدَک ببرد نیز بهره ای

نقش فَدَک به صورت صاحب فَدَک زدند

یابن الحسن بیا و به ما دوستان بگو

زهرا چه کرده بود که او را کتک زدند (1)

کوچه، سیلی، فَدَک - «حسن ژولیده نیشابوری»

در کوچه خزان به گل سر راه گرفت

بغض آمد و در گلو رهِ آه گرفت

جبریل به خورشید ولایت می گفت

خاموش چرا نشسته ای ماه گرفت

* * *

آن روز که بذر ناله بلبل می کاشت

با ناله به سینه سنبل می کاشت

در کوچه هاشمی به ضرب سیلی

بر صورت فاطمه عدو گل می کاشت

* * *

تا چشم علی به صورت یار افتاد

قلبش به خدا به سینه از کار افتاد

رو کرد به قبر مصطفی و فرمود

بازوی علی دگر ز پیکار افتاد

* * *

منم علی که ز داغ غمت سیه پوشم

کنار قبر تو با یاد تو هم آغوشم

قسم به جان تو زهرا، هر آنچه کردم سعی

حدیث کوچه و سیلی نشد فراموشم

* * *