فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 85

1- 133. مراجعه شود به الغدیر، جلد 6، از صفحه 198 تا صفحه 240.

3. ترس و وحشت از حکومت

[توضیح]

در صورتی می تواند ایراد نگرفتن و سکوت جامعه، دلیل بر صحت اعمال حاکم باشد، که هیچ گونه ترس و وحشتی از سخن گفتن در مقابل او وجود نداشته باشد. ولی سکوت و عدم ایراد در مقابل کسانی که دارای جاه و مقام، امر و نهی، زدن و زندان کردن، بستن و کشتن می باشند، حجتی شفا بخش و دلیلی روشن نخواهد بود.

در زمانی که خلیفه جرأت می کند ریسمان بر گردن حضرت علی علیه السلام که داماد پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم و بزرگترین مدافع اسلام در صحنه های مختلف بوده بیندازد، و او را در مقابل مردمی که فضائل امیرالمؤمنین را از دو لب گهربار پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم شنیده اند، کشان کشان به سوی مسجد ببرد، و با شمشیری که بالای سر او قرار می دهد با زور و اجبار بیعت بگیرد، آیا مردم می توانند بر کارهای چنین خلیفه ای ایراد و اشکال بگیرند؟!.

آیا در زمانی که به دستور خلیفه ضربات تازیانه بر پاره تن رسول خدا و یگانه دختری که مایه شادی قلب رسول خدا بوده وارد می گردد، و حتی یک نفر بر این اعمال وقیحانه اعتراضی ندارد، می توان عدم ایراد آنها را، دلیل بر صحت مدعای خلیفه دانست؟.

پس معلوم می شود که مردم در آن زمان در ترس، وحشت و تقیّه بسیار شدیدی زندگی می کردند، که حق اعتراض بر هیچ امری را نداشتند.

شرارت، ظلم و بی شرمی آنها تا جایی پیش رفت، که در مسأله «فَدَک» بعد از آنکه حضرت علی علیه السلام با احتجاجات خود آنها را رسوا نمودند، نقشه قتل حضرت علی علیه السلام را کشیدند.

برای روشن شدن این مطلب به روایت امام صادق علیه السلام توجه فرمائید.

نقشه قتل حضرت علی علیه السلام

در کتاب احتجاج، از امام صادق علیه السلام روایتی ذکر شده که، ابتدا امام صادق علیه السلام به