فَدَک، از غصب تا تخریب صفحه 93

1- 147. صحیح مسلم، جلد 5، صفحه 152 صحیح بخاری، جلد 8، صفحه 147، مشابه این روایت با اندکی تفاوت.

2- 148. مالک بن اوس النصری، هو سعید المدنی، توفّی سنه اثنتین أو احدی و تسعین، و تأخّر اسلامه، عوالم العلوم، جلد 11/2، صفحه 768.

بگوید و چگونه ممکن است عباس نسبت کذب و خیانت به حضرت علی علیه السلام بدهد و حال آنکه می داند آیه تطهیر در شأن او نازل شده است. پس معلوم می شود این خبر، قول منافقین است که می خواهند به امام علیه السلام ناسزا بگویند و کار خلاف ابوبکر و عمر را اصلاح کنند (1).

3. دراین روایت به اقرار حضرت علی علیه السلام و عباس به خبر ابابکر اشاره شده است آنجا که عمر آنها را قسم می دهد که آیا شما می دانید که پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم فرمود: ما انبیاء ارث نمی گذاریم آنچه از ما باقی می ماند صدقه است؟ و در جواب آنها می گویند: بله.

در اینجا باید گفت اگر این دو بزرگوار این روایت را قبول داشتند پس چرا اینها برای ادعای ارث نزد عمر آمده اند. با قطع نظر از مقام عصمت و علم مولای متقیان، مقام زهد و تقوای آن بزرگوار بر هیچ منصفی پوشیده نیست، بنابراین چگونه است که آن حضرت با این همه کمالات و با این که می داند پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم ارث نمی گذارد، باز برای گرفتن ارث همسر خود ادعایی داشته باشد.

و اتفاقا ابن حجر عسقلانی (از علمای اهل سنّت) متذکر این تناقض عجیب در این روایت شده است و چنین می گوید: و فِی ذلِکَ إِشْکالٌ شَدِیدٌ … در مضمون این روایت اشکال شدیدی می باشد، زیرا اصل داستان این است که عباس و علی می دانستند که پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم فرموده: «لا نُوَرِّثُ …» پس اگر این حدیث را از پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم شنیده بودند چرا آن را از ابابکر مطالبه می کردند؟ و اگر از ابوبکر شنیده بودند به طوری که بر ایشان اطمینان حاصل شده که این روایت از پیامبر صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم است، چگونه و چرا آن را از عمر مطالبه می کردند؟ (2)

پس معلوم می شود که حضرت علی علیه السلام و عباس با ادعای ارث می خواسته اند ابابکر و عمر را دروغگو و خائن معرفی کنند و از قضا خود عمر هم متوجه این مطلب