سوگنامه فدک صفحه 283

می‌شوند [521] .

آن حضرت را «عاقب» می‌نامند؛ زیرا پیامبری بعد او نیست.

آن حضرت را «شاهد» می‌نمامند؛ زیرا برای انیبا، فردای قیامت شهادت می‌دهد.

آن حضرت را «بشیر» می‌نامند؛ زیرا اهل ایمان را به بهشت بشارت می‌دهد.

آن حضرت را «نذیر» خوانده‌اند؛ زیرا معصیت کاران را عذاب می‌ترساند.

آن حضرت را «داعی» می‌نمامند؛ زیرا مردم را به حق دعوت می‌کند.

آن حضرت را «سراج منیر» می‌نمامند؛ زیرا برای گمراهان بسان چراغی است.

آن حضرت را «رحمه للعالمین» می‌نمامند؛ زیرا که خدا او را چنین قرار داده است [522] .

آن حضرت را «نبی الملحمه» می‌نامند؛ زیرا که با جنگ و مبارزه در راه خدا عمر خویش را بسر آورد.

آن حضرت را «متوکل» می‌نامند؛ زیرا بر خدا تکیه داشت.

آن حضرت را «قثم» می‌نامند؛ زیرا که بخشنده بود.

آن حضرت را «فاتح» می‌نامند؛ زیرا ابواب ایمان را گشود.

آن حضرت را «امین» می‌نامند؛ زیرا به ادای امانت و حفظ عهد شهره بود.

آن حضرت را «خاتم» می‌نماند؛ زیرا نبوت به وجود او ختم گردید.

آن حضرت را «مصطفی» می‌نامند؛ زیرا برای رسالت برگزیده شده بود.

آن حضرت را «نعمت» و «عبدالله» و... می‌نامیدند [523] .

مشهورترین نام- چنانکه قبلا اشاره نمودیم- نام شریف «محمد» است که از نام خدا که «محمود» است مشتق است [524] .

، چنانکه شاعر گفته است: