سوگنامه فدک صفحه 292

تعالیت رب العرش من کل فاحش

فایاک نهتدی و ایاک نعبد

ثم التفت الی أهل المجلس و قالت

اشاره

«التفتت» فعل ماضی از باب افتعال و مصدر آن «التفات» است که به معنای توجه کردن ومخاطب ساختن است. «نصب»- به ضم نون و صاد- جمع «نصب»- به فتح نون و سکون صاد- مثل «سقف و سقف» به معنای برافراختن چیزی به عنوان علامت و نشانه است. «حمله»- به فتح‌ها و میم لام- جمع «حامل» است، یعنی حمل کننده. «امناء»- به ضم همزه و فتح میم- جمع «امین» است. «بلغاؤه»- به ضم با و فتح لام- جمع «بلیغ» «امم»- به الف و فتح میم اول و سکون میم دوم- جمع «امت» است. «زعیم»-به فتح زا و کسر عین- به معنای سید و آقایی است که اطاعت از او را لازم بدانند.

در نسخه‌ی «بحارالانوار» «زعمتم حق لکم» ثبت شده است و در بعضی از نسخه‌های قدیم «زعمتم أن لا حق لی فیکم» نقل شده است. در نسخه «کشف الغمه» «لله فیکم عهد قدمه الیکم» ضبط است.

«قدمه»- به فتح قاف و تشدید دال- فعل ماضی است، مانند: «صرف». «استخلفها»، استخلاف به معنای جانشین ساختن است. معنای عبارت چنین می‌شود:

(سپس فاطمه زهرا خطاب به اهل مجلس، یعنی مهاجر و انصار کرده و فرمود:) شما بندگان خدا، رایات و نشانه‌های امر و نهی پروردگار و حافظین دین و وحی او هستید. شمایان امنای خدایید بر نفوس خود در رسانیدن احکام او به سوی امتها. زعیم (یعنی کسی که باید از او طاعت شود) در میان شما است و عهدی که مقدم داشت آن را برای شما (شاید مقصود عهد امامت است) و بقیه‌ای که جانشین ساخت بر شما (یعنی کتاب و عترت).

در این عبارات- به طوری که ملاحظه می‌نمایید- مهاجر و انصار را به