سوگنامه فدک صفحه 309

در فضل زکات همین بس که در قرآن نوعا بعد از لفظ صلات ذکر شده است و خداوند آن را مقارن با صلات، بلکه عدل آن قرار داده است، چنانکه می‌فرماید:

1- (و اقیموا الصلوه و آتوا الزکاه و ارکعوا مع الراکعین) [576] .

و نماز را بر پای دارید و زکات بدهید و با رکوع کنندگان رکوع کنید.

2- (... و قولوا للناس حسنا و اقیموا الصلوه و اآتوا الزکاه...) [577] .

و به مردمان سخن نیک گویید و نماز بخوانید و زکات بدهید.

3- (... و المقیمین الصلوه و المؤتون الزکوه و المؤمنون بالله...) [578] .

و نمازگزاران و زکات دهندگان و مؤمنان به خدا و روز قیامت را اجر بزرگی خواهیم داد.

4- (... و اوصانی بالصلوه و الزکوه مادمت حیا) [579] .

و هر جا باشم مرا برکت داده و تا زنده‌ام به نماز و زکات وصیت کرده است.

فاطمه زهرا علیهاالسلام در این مقام برای زکات دو خاصیت ذکر فرموده است: اول آنکه موجب تزکیه نفس است، دوم موجب فزونی رزق. اما مطلب اول یعنی تزکیه نفس پس اشاره است به آیات شریفه که خداوند می‌فرماید:

1- (الم تر الی الذین یزکون انفسهم بل الله یزکی من یشاء و لا یظلمون فتیلا) [580] .

آیا آنان را ندیده‌ای که خویشتن را پاک و بی‌عیب جلوه می‌دهند؟ آری خداست که هر که را که می‌خواهد از عیب پاک گرداند. و به هیچ‌کس حتی به قدر رشته‌ای که در شکاف هسته‌ی خرماست ستم نشود.

2- (... من تزکی فانما یتزکی لنفسه و الی الله المصیر) [581] .