سوگنامه فدک صفحه 399

ولیا یرثنی من آل یعقوب و اجعله رب رضیا) [730] .

من پس از مرگ خویش، از خویشاوندانم بیمناکم و زنم نازاییده است. مرا از جانب خود فرزندی عطا کن، که میراثبر من و میراثبر خاندان یعقوب باشد و او را، ای پروردگار من، شایسته و پسندیده گردان.

در این آیات شریفه مسأله‌ی توارث بین انبیا مانند سایر مردم منصوص است و اگر کسی بگوید این آیات مربوط به انبیای سلف است و شاید در اسلام نسبت رسول خدا غیر این باشد، در جواب می‌گوییم: اگر چنین بود پیامبر اسلام بیان می‌فرمود، یا قرآن آیه نازل می‌نمود که پیامبر اسلام از این قاعده مستثنا است. ما چون دلیل بر تخصیص نداریم اطلاق آیات به قوت خود باقی می‌ماند. مضافا بر اینکه آیاتی که در قرآن راجع ارث به ما رسیده- ایضا- نبی‌اکرم را شامل می‌شود، مثل آیه‌ی شریفه که می‌فرماید:

(یوصیکم الله فی اولادکم للذکر مثل حظ الانثیین) [731] .

خدا درباره‌ی فرزندانتان به شما سفارش می‌کند که سهم پسر برابر سهم دو دختر است.

آنچه در این آیه به وضوح معلوم است آن است که خطاب به عامه‌ی مسلمین است که پیامبر را هم شمال می‌شود. بنابراین، باید اذعان نمود که در مسأله‌ی ارث تفاوتی میان مسلمین نیست و موضوع مقطوع و مسلم است. لذا زهرای اطهر فرمود: «انتم الآن تزعمون لا ارث لنا».

بعید نیست که کلمه‌ی «الآن» که به معنای زمان حاضر است اشاره به این باشد که شما در زمانی که پیامبر از جهان رخت بربسته این مطلب را می‌گویید؛ والا در زمان حیات حضرتش چنین نسبتی به پیامبر ندادید و بدیهی است که اگر رسول خدا چنین حدیثی می‌فرمود لااقل باید به گوش همه می‌رسید. پس معلوم می‌شود مسأله منع اهل‌بیت از ارث یک مسأله سیاسی بود و نه شرعی. همچنین شکی نیست که سیاست یعنی نان را به نرخ روز خوردن و بازی کردن بر طبق شرایط زمان. روی همین نکته به کلمه «تزعمون» هم تعبیر شده که معنای گمان باطل است که احتمال صحت در آن نمی‌رود و حتی بر خود گوینده هم این نکته