سوگنامه فدک صفحه 404

افخصکم الله بآیة أخرج منها أبی؟

همزه در صدر کلام برای استفهام انکاری است و معنای عبارت اینست:

آیا مخصوص گردانید خدا شما را به آیه‌ای از قران و پدرم را خارج ساخت از آن؟ یا اینکه می‌گویید اهل دو ملت ثوارث بین آنها وجود ندارد و من و پدرم اهل یک ملت نیستم! یا شما به عموم و خصوص قران از پدرم و پسر عمم، علی، داناتر هستید؟

شقوق احتمالی در این مقام از لحاظ عقلی بر چهار قسم است و قسم پنجم ندارد:

اول آنکه بین من و پدرم رحم یعنی نسبت نباشد. دوم آنکه آیه‌ای در قرآن نازل شده باشد که در باب ارث مخصوص مسلمین باشد و رسول خدا را خارج کرده باشد؟ مثل اینکه آیه بگوید: هر فرزندی از پدرش ارث می‌برد؛ مگر اینکه فرزند رسول‌الله که ارث نمی‌برد؟ سوم آنکه بگویید اهل دو ملت و دو کیش از یکدیگر ارث نمی‌برند و من و پدرم اهل یک کیش و دین نیستم! چهارم آنکه شما به عموم و خصوص قرآنت از پدرم و پسر عمم داناتر باشید تا بتوانید ادعا کنید که قرآن را بهتر می‌فهمید و تفسر آیات را بهتر می‌دانید. شکی نیست که هر چهار قسم باطل است و چون چنین است پس مدعای من ثابت است.

توضیح مطلب، اجمالا، بدین قرار است که قرآن کتاب آسمانی خدا و دستورالعمل برای تمامی مسلمین بعد از رسول خدا است تا مردم در گمراهی و ضلالت قرار نگیرند. در این قرآن اصل ارث ثابت است و احدی در این مسأله شک ندارد. به عبارت ساده‌تر بحث در جود آیه ارث نیست؛ بلکه بحث در شمول آن است. پس آیه‌ی ارث، بر حسب مفهموم، ارث را برای تمام مسلمین، بدون استثنا ثابت می‌کند و مصداق آن هم تمام مسلمین هستند که از قرآن تبعیت می‌نمایند. اما بحثی که وجود دارد در این است که چگونه می‌شود کسی