سوگنامه فدک صفحه 417

جنگیدید و مشقتها و سختیها را متحمل گشتید و امتها را از سرزمین اسلام راندید و دفع کردید. شجعان مشرکین را سر جای خود نشانده یا به جهنم فرستادید. ما اهل‌بیت با شما از یکدیگر مفارقت نمی‌جستیم و هر چه ما امر می‌کردیم شما اطاعت می‌نمودید (و خلاصه آنکه شما از اعوان و انصار ما بودید) تا وقتی که به سبب وجود ما اهل‌بیت آسیای اسلام به حرکت درآمد و شیر از پستان روزگار دوشیده شد و نفاق و آتشس کفر خاموش گردید و دعوت باطل ساکن گردید و نظام دیدن برقرار گشت پس چگونه به حیرت افتادید بعد از روشنی راه و بیان احکام؟ و چگونه پنهان نمودید حق را بعد از آشکار بودن آن؟ شما بعد از پذیرش اسلام به دوران جاهلیت بازگشتید و بعد از قبول ایمان مشرک شدید. بستند و تصمیم بر اخراج رسول خدا از سرزمین خودشان گرفتند و با شما در اول به جنگ برخاستند. آیا از آنها می‌ترسید و از خدا نمی‌ترسید و در صورتی که خدا سزاوارتر است به اینکه از او ترسید؛ اگر او ایمان آورده‌اید.

در این کلمات فاطمه‌ی زهرا انصار را مورد نکوهش قرار داده سکوت مرگبار آنان را در برابر مهاجرین محکوم ساخته است و اعلام فرموده که انصار در بدو امر حامی رسول خدا و اهل‌بیت او بوده‌اند و اوامر اهل‌بیت را بی‌چون و چرا اطاعت می‌نمودند و گردنکشان عرب را از میدان به در کردند. بر اثر پافشاری در اجرای حق و عدالت و حمایت از رسول و اهل‌بیت اسلام را در جزیره العرب پیاده کردند و آتش کفر و الحاد و ظلم را با قدرت خاموش ساختند. آنان با تمام این سوابق درخشان و فداکاریهای فوق‌العاده که از خود نشان دادند حال چه شده که سکوت بر آنان حکمفرما گردیده است به طوری که حق را دیده و دانسته مخفی می‌دارند و بعد از گرایش به اسلام آداب و رسوم عهد جاهلیت را که همانا ظلم و تعدی است زنده کرده‌اند؟ آنان بعد از ایمان به خدا و رسول شرک به خدا آورده مطیع شیطان شده‌اند؛ زیرا در برابر ظلم مهاجرین به اهل‌بیت سکوت اختیار کرده‌اند با اینکه مهاجرین واعوانشان می‌خواستند رسول خدا را از مدینه هم اخراج نمایند، همچنانکه از مکه اخراج کردند. پس در برابر چنین اشخاصی چرا باید ساکت نشست تا زیر پوشش اسلام هر کاری که می‌خواهند انجام دهند.