سوگنامه فدک صفحه 418

از این کلمات استفاده می‌شود که فاطمه‌ی زهرا جنگ با آنها را لازم می‌شمرده است. شاهد بر این نظر برخی از نسخ که «الا تقاتلون» ضبط کرده‌اند، یعنی آیا نمی‌جنگید با آنان که چنین و چنان بوده و هستند. این کلمات پرده از روی وصیت آن حضرت که فرمود شب او را دفن کنند تا در تشییع جنازه او فلان و فلان شرکت نکنند بر می‌دارد و معلوم می‌شود که مسأله بسیار حساس و غامض است. بهرحال، بعد از ایراد این کلمات، حضرت به عواقب شوم این روش انصار و اینکه چه تبعاتی در پی خواهد داشت اشاره می‌فرماید و این چنین خطبه‌ی خود را ادامه می‌دهند:

الا قد أری أن أخلدتم الی الخفض

«الخفض»- به فتح حا و سکون فا و ضاد- به معنای حقارت و پستی، «الدعه»- به فتح دال- به معنای راحت و سکون، «فمججتم» یعنی انداختید شما، «ماوعیتم» آنچه را که حفظ نموده بودید که این دو صیغه ماضی هستند. «دسعتم»- به فتح دال- فعل ماضی است یعنی دفع کردید وقی کردید. «تسوغتم» به فتح تا و سین - فعل ماضی است یعنی به طور گوارا آشامیده بودید. «خذله» پستس، «خامرتکم» یعنی مخلوط شد، «الغدره»- به فتح غین- معجمه مکر و خدعه است. «فیضه»- به فتح فا و سکون یا و فتح ضاد- به معنای خارج شدن حزن از قلب، «نفثه»- به فتح نون و سکون فا و فتح ثا مثلثه- به معنای