سوگنامه فدک صفحه 76

صالح برای پروانیدن آن نباشد، کما اینکه صلاحیت مادر هم به قطع نظر از پدر کفایت نمی‌کند و هر دو با عدم توجه مادر و پدر در دورانی که بچه در رحم است مفید واقع نمی‌شود و تمام این شرایط با وجود مانع به جایی نمی‌رسد. حاصل اینکه این بیت شعر شاعر که گفته است:

آسمان مرد و زمین زن در خرد

هر چه او انداخت این می‌پرورد

در مجموع درست نیست؛ زیرا آسمان باران می‌دهد و زمین مساعد از آن بهره می‌برد،ولی زمین شوره‌زار از آن بهره نمی‌برد. مرد نطفه‌ی پاک و خوب می‌دهد؛ لیکن رحم ناپاک آنرا فاسد می‌گرداند و به خوبی نمی‌پروراند. از این رو است که گاهی در اولاد انبیا و اوصیا فرزندان ناخلف پیدا می‌شد در صورتی که نطفه‌ها صددرصد پاک بوده‌اند.

ولی در مورد علی علیه‌السلام و فاطمه علیهاالسلام که شرایط از هر حیث موجود بود نتیجه حسن و حسین و زینب و ام‌کلثوم بود. چرا چنان فرزندانی دیگر پیدا نشد؟ اگر بگویید علی علیه‌السلام امام معصوم بود، در پاسخ می‌گوییم تمامی ائمه معصوم بودند و از نظر عصمت ذومراتب نبودند، پس چرا در میان اولاد سایر ائمه فرزندان ناشایستی پیدا شدند؟ و ثانیا علی علیه‌السلام بعد از فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام هم زندگی کرد و همسران متعددی را اختیار نمود، پس چرا همچون فرزندان فاطمه علیهاالسلام نداشت؟ جواب واضح است. پدر همان پدر بود، ولی مادر آن مادر نبود؛ چنانکه فرضاً فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام هم شوهرش علی علیه‌السلام نبود فرزندانش حسن و حسین نبودند. پس صلاحیت در دو طرف جمع بود.

حتی من بر این باورم که اگر زهرای‌اطهر از علی ده فرزند یا بیشتر هم می‌داشت همه‌ی آنان مثل حسن و حسین و زینب و ام‌کلثوم بودند و این است معنای آیه‌ی شریفه‌ی (مرج البحرین یلتقیان...) [134] .

باری، فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام برای آن حضرت چهار فرزند آورد: دو پسر به نام حسن و حسین علیهماالسلام- که تفاوت سن بین آنان فقط شش ماه بود، و دو دختر به نامهای زینب و ام‌کلثوم علیهماالسلام و یک پسر هم به نام محسن در رحم داشت که به