علوم قرآن (مقدماتی) صفحه 17

به نمونه هایی از آن موارد اشاره می شود:

1. الهام ربّانی به ملائکه : (إِذ یُوحِی رَبُّکَ إِلَی المَلائِکَهِ أَنِّی مَعَکُم...) (1) «هنگامی که پروردگارت به فرشتگان وحی می کرد که من با شما هستم...»

2. الهام ربّانی به انسان (غیر انبیاء): (وَ أَوحَینا إِلی أُمِّ مُوسی أَن أَرضِعِیهِ...) (2) «و به مادر موسی وحی کردیم که او را شیر ده...»

3. الهام ربّانی به جمادات :

الف) (یَومَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخبارَها* بِأَنَّ رَبَّکَ أَوحی لَها) (3) «آن روز است که زمین خبرهای خود را باز گوید*همانگونه که پرودگارت بدان وحی کرده است».

ب) (... وَ أَوحی فِی کُلِّ سَماءٍ أَمرَها...) (4) «... و در هر آسمانی کار آن [آسمان] را وحی [مقرر] کرد...»

4. وسوسه شیطانی:

الف) (وَ کَذلِکَ جَعَلنا لِکُلِّ نَبِیٍّ عَدُوًّا شَیاطِینَ الإِنسِ وَ الجِنِّ یُوحِی بَعضُهُم إِلی بَعضٍ...) (5) «و بدین گونه برای هر پیامبری دشمنی از شیطان های انس و جن بر گماشتیم. بعضی از آنها به بعضی - برای فریب - سخنان آراسته القا می کنند...»

ب) (... وَ إِنَّ الشَّیاطِینَ لَیُوحُونَ إِلی أَولِیائِهِم لِیُجادِلُوکُم...) (6) «... و در حقیقت شیطان ها به دوستان خود وسوسه می کنند تا به شما ستیزه نمایند...»

1- (1) . انفال، آیه12.
2- (2) . قصص، آیه7.
3- (3) . زلزله، آیه4و 5.
4- (4) . فصلت، آیه12.
5- (5) . انعام، آیه112.
6- (6) . انعام، آیه121.