ریحانه النبی صفحه 362

کلما اوقدوا [867] نارا للحرب اطفاها اللَّه [868] ، أو [869] ، نجم قرن الضلاله [870] أو فغرت [871] فاغره من المشرکین قذف أخاه [872] (علیّاً) [873] فی لهواتها، فلا ینکفی ء حتی یطأ صماخها [874] باخصمه، و یخمد لهبها بحد سیفه [875] ، مکدودا (دووبا) [876] فی ذات اللَّه (مجتهدا فی أمر اللَّه) [877] قریبا من رسول اللَّه سیّداً فی أولیاء اللَّه [878] ، مشمراً ناصحاً [879] مجدّاً کادحاً، (لا تأخذه فی اللَّه لومه لائم). [880]

و أنتم فی بلهنیه وادعون آمنون (فرحون) [881] و فی رفاهیه (من العیش) [882] فکهون (تأکلون العفو و تشربون الصفو) [883] ، تتربصون بنا الداوئر [884] النزال، (و تفرون عند القتال).

[885]

علی علیه السلام در تبلیغ رسالت

تا آنکه خداوند تبارک و تعالی به برکت پیامبر حضرت محمد صلی اللَّه علیه و آله شما را بعد از این همه سختیها نجات داد، و بعد از آنکه او گرفتار پهلوانان کفار و گرگان عرب و گردنکشان اهل کتاب گردید، هرگاه که آتشِ جنگ را می افروختند خداوند آن را خاموش می نمود و هر زمان که قدرت پیروان ضلالت ظاهر می شد یا دشمنان مشرک دهان خود را برای از بین بردن شما باز می کردند برادرش علی را برای نابودی آنان به عمق دهانشان می افکند. [886] او هم تا گوشهای آنان را پایمال نمی کرد، و آتش آنان را با تیزی شمشیرش خاموش نمی نمود باز نمی گشت.

او (علی علیه السلام) کسی بود که در راه خدا سختی و مشکلات را تحمل می کرد و استقامت از خود نشان می داد، و نزدیکترین اشخاص به پیامبر و آقای اولیای خدا بود. در راه خدا کمر همت بسته بود و دلسوزانه و با جدیت و تلاشِ پیگیر عمل می کرد، و در راه خدا سرزنش ملامت کنندگان تأثیری در او نداشت.

و این در حالی بود که شما در زندگی راحت و در کمال آرامش و امنیت و نشاط بودید، و در رفاه زندگی خوش می گذراندید. غذای لذیذ می خوردید و آب زلال می نوشیدید و انتظار رسیدن بلاها را بر ما داشتید و منتظر شنیدن اخبار آن بودید! [887] و چون جنگی شدت می گرفت خود را کنار می کشیدید، و هنگام کارزار و جنگ فرار می کردید. [888]

رفتار مردم بعد از رحلت پیامبر

ما أظهره الناس بعد وفاه صاحب الرساله

فلما اختار اللَّه لنبیه دار انبیائه (و مأوی أصفیائه) [889] (و أتم