ریحانه النبی صفحه 387

(ثم ولت، فأتبعها رافع بن رفاعه الزرقی فقال له: یا سیده النساء، لو کان أبوالحسن تکلم فی هذا الأمر و ذکر للناس قبل أن یجری هذا العقد، ما عدلنا به أحداً.

فقالت له بردتها: إلیک عنی! فما جعل اللَّه لأحد بعد غدیر خم من حجه و لا عذر). [1129]

خطاب حضرت زهرا سلام اللَّه علیه به رافع و یادآوری غدیر

آنگاه حضرت (برخاست و) براه افتاد. رافع بن رفاعه بدنبال حضرت آمد و گفت: ای برترین بانوان، اگر حضرت ابوالحسن در رابطه با این مسئله قبل از این بیعتی که با ابوبکر شد صحبتی می کرد و این مطلب را به مردم تذکر می داد، ما شخص دیگری را بجای او نمی پذیرفتیم!

حضرت با حالت غضب به او فرمود: از من دور شو، خداوند بعد از واقعه ی غدیرخم برای احدی دلیل و عذری باقی نگذارده است!

شکایت حضرت زهرا به امیرالمؤمنین

شکواها إلی أمیرالمؤمنین علیه السلام

ثم انکفات علیهاالسلام [1130] و أمیرالمؤمنین علیه السلام یتوقع [1131] رجوعها إلیه و یتطلع طلوعها علیه.

فلما (جاءت و دخلت علیه و) [1132] استقرت بها الدار قالت لأمیرالمؤمنین علیه السلام:

یابن أبی طالب! اشتملت شمله الجنین [1133] و قعدت حجره الظنین؟ [1134] نقضت قادمه الاجدل فخانک ریش الاعزل! [1135]